|
การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาการคิดเชิงประวัติศาสตร์ผ่านการศึกษาบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | สุชิน เชยผลบุญ |
| Title | การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาการคิดเชิงประวัติศาสตร์ผ่านการศึกษาบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทย |
| Contributor | พระอนันท์ อ้นแจ่ม, ถาวร ภูแผลงทอง |
| Publisher | มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์ |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | Journal of Interdisciplinary Buddhism |
| Journal Vol. | 4 |
| Journal No. | 4 |
| Page no. | A9860 |
| Keyword | การคิดเชิงประวัติศาสตร์, การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน, บุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทย |
| URL Website | https://so09.tci-thaijo.org/index.php/rabij |
| Website title | https://so09.tci-thaijo.org/index.php/rabij |
| ISSN | ISSN 2822-1222 (Online) |
| Abstract | บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาการคิดเชิงประวัติศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยใช้การศึกษาบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทยเป็นกรณีศึกษา บทความนี้ใช้วิธีการศึกษาเอกสาร โดยศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และงานวิชาการที่เกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานและการคิดเชิงประวัติศาสตร์ แล้วนำมาวิเคราะห์และสังเคราะห์เพื่อพัฒนาเป็นแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เนื่องจากการเรียนรู้เกี่ยวกับบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ไม่ควรจำกัดอยู่เพียงการจดจำประวัติและผลงาน แต่ควรเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ศึกษาบริบททางสังคมและเหตุการณ์ในช่วงเวลานั้น ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบทบาทและการตัดสินใจ ตลอดจนผลที่เกิดขึ้นต่อสังคม การศึกษาหลักฐานจากแหล่งที่หลากหลายจึงเป็นส่วนสำคัญที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถทำความเข้าใจบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ได้อย่างรอบด้านมากขึ้น การจัดการเรียนรู้ที่เสนอในบทความประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ 1) การกำหนดปัญหาทางประวัติศาสตร์ 2) การสืบค้นข้อมูล 3) การวิเคราะห์หลักฐาน 4) การอภิปรายแลกเปลี่ยนมุมมอง และ5) การสังเคราะห์และสร้างข้อสรุปทางประวัติศาสตร์ การเรียนเริ่มจากประเด็นที่ชวนให้ผู้เรียนสงสัยเกี่ยวกับบุคคลสำคัญ แล้วจึงค้นหาข้อมูลจากหลักฐานต่าง ๆ ตรวจสอบที่มาและความน่าเชื่อถือ เปรียบเทียบข้อมูลที่เหมือนหรือแตกต่างกัน และนำสิ่งที่ค้นพบมาอภิปรายร่วมกัน โดยครูคอยตั้งคำถาม แนะนำแหล่งข้อมูล และช่วยให้ผู้เรียนพิจารณาหลักฐานอย่างรอบคอบ การเรียนในลักษณะนี้ทำให้ผู้เรียนไม่ได้รู้เพียงว่าบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทยมีประวัติและผลงานอย่างไร แต่ได้ฝึกคิดต่อจากเรื่องที่เรียน เช่น เหตุใดบุคคลนั้นจึงตัดสินใจเช่นนั้น เหตุการณ์และสภาพสังคมในขณะนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไร หลักฐานแต่ละแหล่งให้ข้อมูลตรงกันหรือไม่ และผลจากการกระทำนั้นมีต่อสังคมในเวลาต่อมาอย่างไร ผู้เรียนจึงได้ฝึกตั้งคำถาม ค้นหาหลักฐาน วิเคราะห์และตีความข้อมูล รวมทั้งอธิบายความคิดเห็นของตนเองโดยมีหลักฐานและเหตุผลรองรับ ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของการคิดเชิงประวัติศาสตร์ |
