|
การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและแนวคิดประสบการณ์ที่นำไปสู่ศักยภาพการเรียนรู้สูงสุดเพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กปฐมวัย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและแนวคิดประสบการณ์ที่นำไปสู่ศักยภาพการเรียนรู้สูงสุดเพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กปฐมวัย |
| Creator | จริยาภรณ์ สกุลพราหมณ์ |
| Contributor | ปัทมศิริ ธีรานุรักษ์ จารุชัยนิวัฒน์, ชาริณี ตรีวรัญญู |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2557 |
| Keyword | จิตตปัญญาศึกษา, ความสัมพันธ์ระหว่างครูและนักเรียน, ครูปฐมวัย, การเรียนรู้แบบประสบการณ์, Contemplative education, Teacher-student relationships, Early childhood teachers, Experiential learning |
| Abstract | งานวิจัยครั้งนี้งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและแนวคิดประสบการณ์ที่นำไปสู่ศักยภาพการเรียนรู้สูงสุดเพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กปฐมวัย และ 2) ศึกษาผลการใช้กระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและแนวคิดประสบการณ์ที่นำไปสู่ศักยภาพการเรียนรู้สูงสุดที่ส่งผลต่อความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กปฐมวัยในด้านการเคารพยอมรับเด็ก ความรักความผูกพัน และการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ ผู้เข้าร่วมการวิจัย ได้แก่ ครูผู้สอนชั้นเด็กเล็กและชั้นอนุบาล จำนวน 11 คน การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยและพัฒนา ผลการวิจัย มีดังนี้ 1. กระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและแนวคิดประสบการณ์ที่นำไปสู่ศักยภาพการเรียนรู้สูงสุดเพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กปฐมวัย เป็นกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นให้ครูปฐมวัยเป็นต้นแบบที่สนับสนุนเกื้อกูลต่อการเรียนรู้และการเติบโตของเด็ก โดยจัดกิจกรรมให้ครูรู้จักเข้าใจตนเอง รู้เท่าทันสภาวะของตนเอง รู้จักเด็กและสามารถตอบสนองเด็กได้อย่างรู้ตัว ผ่านกระบวนการเรียนรู้เกี่ยวกับตนเองและเด็กอันนำไปสู่ความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็ก กระบวนการฯ แบ่งเป็น 2 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 การเรียนรู้เกี่ยวกับตนเอง ได้แก่ 1.1 การรับประสบการณ์ใหม่เพื่อเข้าใจตนเองและ 1.2 การฝึกการรู้เท่าทันตนเอง ประกอบด้วย 1.2.1 การฝึกสังเกตตนเองผ่านกิจกรรมฝึกสติและ 1.2.2 การฝึกสังเกตตนเองในวิถีชีวิต และ ขั้นที่ 2 การเรียนรู้เกี่ยวกับเด็กได้แก่ 2.1 การรับประสบการณ์ใหม่เพื่อเข้าใจเด็ก และ 2.2 การฝึกการรู้เท่าทันตนเองและเด็ก ประกอบด้วย 2.2.1 การฝึกสังเกตตนเองผ่านกิจกรรมฝึกสติ 2.2.2 การฝึกสังเกตเด็กผ่านกิจกรรมศึกษาเด็กรายกรณี และ 2.2.3 การฝึกสังเกตตนเองและเด็กในวิถีชีวิต 2.ภายหลังทดลองใช้กระบวนการฯ สรุปผลได้ดังนี้ 1) ครูทุกคนมีการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กทุกด้าน 2) เมื่อสิ้นสุดการวิจัย ครู10 คน มีระดับความสามารถเพิ่มขึ้น 1-2 ระดับในแต่ละด้าน และมีครู 1 คนที่มีระดับความสามารถเพิ่มขึ้น 3 ระดับในด้านการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ 3) ความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กด้านที่ครูมีการพัฒนามากที่สุดคือ ด้านการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ รองลงมาคือด้านการเคารพยอมรับเด็ก และด้านความรักความผูกพัน ตามลำดับ 4) แม้ว่าครูแต่ละคนมีแบบแผนการพัฒนาความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กแตกต่างกันไป แต่ทุกคนเริ่มเปลี่ยนแปลงตนเองก่อน จากการเข้าใจตนเอง เข้าใจเพื่อนครู จากนั้นก็ขยายความเข้าใจไปสู่เด็ก และเมื่อเปลี่ยนแปลงภายในตนเองก็ส่งผลให้เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมสัมพันธภาพระหว่างครูกับเด็กไปด้วย |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
