|
ปัญหาการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาจากเงินได้ในต่างประเทศตามมาตรา 41 แห่งประมวลรัษฎากร |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | ปัญหาการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาจากเงินได้ในต่างประเทศตามมาตรา 41 แห่งประมวลรัษฎากร |
| Creator | ณัฐมน มหิทธยาภรณ์ |
| Contributor | สหธน รัตนไพจิตร, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2568 |
| Keyword | ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา, ผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษี, ภาษีซ้อน, การแลกเปลี่ยนข้อมูลภาษีระหว่างรัฐ, Individual income tax, Tax resident, Double taxation, Exchange of tax information between states |
| Abstract | การค้นคว้าอิสระฉบับนี้มุ่งศึกษาถึงปัญหาการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาจากเงินได้ที่เกิดขึ้นในต่างประเทศตามมาตรา 41 แห่งประมวลรัษฎากร โดยวิเคราะห์ผลกระทบจากการออกคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.161/2566 และป.162/2566 ตลอดจนศึกษาหลักเกณฑ์การพิจารณาความเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ มาตรการขจัดภาษีซ้อน และการแลกเปลี่ยนข้อมูลภาษีอากรระหว่างรัฐ โดยนำกฎหมายของประเทศสหราชอาณาจักร ประเทศออสเตรเลีย และประเทศสิงคโปร์มาวิเคราะห์เปรียบเทียบเพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงกฎหมายของประเทศไทยจากการศึกษาพบว่า การที่กรมสรรพากรเปลี่ยนแปลงแนวทางการตีความให้ผู้มีเงินได้ที่เกิดขึ้นในต่างประเทศต้องเสียภาษีเมื่อนำเงินได้ดังกล่าวเข้ามาในประเทศไทย ไม่ว่าจะในปีภาษีใดก็ตาม โดยอาศัยเพียงอำนาจตามคำสั่งกรมสรรพากรซึ่งเป็นคำสั่งภายใน ขัดต่อหลักความชอบด้วยกฎหมายของภาษีที่กำหนดให้การจัดเก็บภาษีต้องตราเป็นกฎหมายในระดับพระราชบัญญัติ รวมถึงก่อให้เกิดความไม่แน่นอนในการเสียภาษีและความไม่เป็นธรรมต่อผู้เสียภาษี นอกจากนี้ เกณฑ์การพิจารณาสถานะผู้อยู่ในประเทศไทยที่พึ่งพาเพียงจำนวนวันพำนักอาศัยเป็นระยะเวลา 180 วันยังขาดความยืดหยุ่นและไม่สอดคล้องกับบริบททางสังคมในปัจจุบัน ทั้งนี้ ในมิติของการขจัดภาษีซ้อน กฎหมายภายในของประเทศไทยก็ยังขาดมาตรการบรรเทาภาระภาษีซ้อนฝ่ายเดียวสำหรับบุคคลธรรมดา ทำให้ผู้เสียภาษีต้องรับภาระซ้ำซ้อนหากไม่มีอนุสัญญาภาษีซ้อนรองรับ อีกทั้งกลไกการแลกเปลี่ยนข้อมูลทางภาษีระหว่างรัฐก็ยังขาดมาตรการในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเชิงป้องกันที่รัดกุมเพียงพอจากผลการศึกษา ผู้ศึกษาจึงเสนอแนะให้มีการแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติมาตรา 41 แห่งประมวลรัษฎากรผ่านกระบวนการนิติบัญญัติให้มีความชัดเจน โดยควรเพิ่มหลักเกณฑ์ที่สะท้อนความสัมพันธ์ทางสังคมและเศรษฐกิจระหว่างรัฐและผู้เสียภาษีในการพิจารณาความเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีร่วมด้วย นอกจากนี้ ควรมีการตรากฎหมายภายในเพื่อกำหนดมาตรการขจัดภาษีซ้อนฝ่ายเดียวให้แก่บุคคลธรรมดา เช่น วิธีการเครดิตภาษี และวิธีการยกเว้นภาษี เป็นต้น เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมและเป็นไปในรูปแบบเดียวกันกับการจัดเก็บภาษีเงินได้ของนิติบุคคล ตลอดจนเพิ่มบทบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิและข้อมูลส่วนบุคคลของผู้เสียภาษีในกฎหมายที่เกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนข้อมูลภาษีอากรระหว่างรัฐเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล |