|
การจัดเก็บภาษีทรัพย์สินประเภทกังหันลม |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การจัดเก็บภาษีทรัพย์สินประเภทกังหันลม |
| Creator | กมลวรรณ กองแก้ว |
| Contributor | สหธน รัตนไพจิตร, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2568 |
| Keyword | ทรัพย์สิน, ภาษีทรัพย์สิน, กังหันลม, ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง, Property, Property tax, Wind turbines, Land and building tax |
| Abstract | พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 กำหนดให้การดำเนินงานด้านภาษีอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานในระดับท้องถิ่น เพื่อนำรายได้จากผู้ที่ควรจะมีส่วนในการรับภาระเพื่อตอบแทนพื้นที่ที่ทรัพย์ของตนตั้งอยู่มาใช้ในการพัฒนาพื้นที่ของท้องถิ่นนั้น แต่อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่ที่ได้มีการประกาศใช้กฎหมายมา ผู้มีหน้าที่ในการบังคับใช้กฎหมายก็ยังคงพบปัญหาในทางปฏิบัติที่ทรัพย์สินบางประเภทไม่สามารถจัดเก็บได้ดังเช่นกังกันลมเป็นต้น จากการศึกษาพบว่ามีความไม่ชัดเจนของนิยามคำว่า “สิ่งปลูกสร้าง” ตามกฎหมายดังกล่าว จึงทำให้ปัญหาการบังคับใชกฎหมายเกิดแก่ฝ่ายบริหาร ทั้งนี้ เนื่องด้วยสถานการณ์ปัจจุบันที่เกิดสิ่งปลูกสร้างใหม่โดยตลอด กฎหมายจึงไม่สามารถกำหนดครอบคลุมถึงประเภททรัพย์สินได้ทั้งหมดจึงต้องอาศัยในการตีความเพื่อกำหนดลักษณะสิ่งปลูกสร้างที่ควรจะเสียภาษีซึ่งหากพิจารณาจากทรัพย์สินประเภทกังหันลมแล้วจะพบว่าทรัพย์ดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตไฟฟ้าสำหรับจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ จึงมีลักษณะเป็น “สิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น” ที่ใช้ในการประกอบพาณิชยกรรม ดังนั้น ผู้ที่เป็นเจ้าของทรัพย์สินดังกล่าวย่อมเกิดรายไดจากกังกันลมนั้น แต่เนื่องจากการตีความว่าที่กำหนดว่ากังหันลมไม่มีลักษณะเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ จึงส่งผลให้โครงการกังหันลมที่มีอยู่ตามพื้นที่ต่างๆ ไม่ต้องเสียภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง และส่งผลต่อเนื่องไปยังหน่วยจัดเก็บที่มีรายได้ลดลงจากการไม่สามารถจัดเก็บภาษีได้ ซึ่งเมื่อศึกษาเปรียบเทียบการจัดเก็บภาษีทรัพย์สินจากกังหันลมของรัฐนอร์ทดาโกตา ประเทศสหรัฐอเมริกา รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา และประเทศญี่ปุ่น พบว่าแต่ละประเทศมีการจัดเก็บภาษีทรัพย์สินจากกังหันลมในรูปแบบเฉพาะของตน ทั้งมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกันออกไป และขึ้นอยู่กับรูปแบบการปกครองของแต่ประเทศด้วย ซึ่งรูปแบบภาษีทรัพย์สินจากกังหันลมของแต่ละประเทศช่วยเสริมศักยภาพทางการคลังของรัฐ อันควรนำมาใช้กับประเทศไทย ผู้เขียนจึงเสนอให้มีการจัดเก็บภาษีทรัพย์สินจากกังหันลม โดยกำหนดให้กังหันลมเป็น “สิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น” ที่มีลักษณะต้องเสียภาษีตามกฎหมายภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง อันสอดคล้องกับหลักภาษีทรัพย์สินที่ถือว่าทรัพย์สินเป็นตัวบ่งชี้ฐานะทางเศรษฐกิจและศักยภาพในการเสียอากรของเจ้าของทรัพย์ ตลอดจนช่วยเสริมความมั่นคงทางการคลังของหน่วยงานในระดับท้องถิ่น อันเอื้อให้การพัฒนาพื้นที่ดำเนินไปได้อย่างต่อเนื่อง |
