|
การตรวจหาฮิวแมนโนโรไวรัสสายพันธุ์ GII.17 ในประเทศไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การตรวจหาฮิวแมนโนโรไวรัสสายพันธุ์ GII.17 ในประเทศไทย |
| Creator | ฐานันดร ธนูสุวรรณศักดิ์ |
| Contributor | ยง ภู่วรวรรณ, สัญชัย พยุงภร |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2559 |
| Keyword | ลำไส้ -- โรค, แบคทีเรียก่อโรค, Intestines -- Diseases, Pathogenic bacteria |
| Abstract | Human norovirus (HuNoV) เป็นสาเหตุสำคัญ ในการก่อให้เกิดโรคลำไส้อักเสบเฉียบพลัน พบได้ทั่วโลก และในทุกวัย ลักษณะอาการที่พบคือ ท้องเสีย และอาเจียน ปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนที่มีประสิทธิภาพเพียงพอในการป้องกันการติดเชื้อ HuNoV เพราะเชื้อมีการเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์การระบาดอยู่เสมอ โดยเชื่อว่าสายพันธุ์ที่ระบาดจะเปลี่ยนแปลงทุก ๆ 2-4 ปี สายพันธุ์ที่ระบาดอยู่ในปัจจุบันคือ สายพันธุ์ GII.4 Sydney 2012 งานวิจัยนี้ต้องการศึกษาสายพันธุ์ของ HuNoV ที่ระบาดในประเทศไทย ช่วงปี พ.ศ.2558-2559 ได้รับตัวอย่างอุจจาระจากผู้ป่วยที่มีอาการท้องเสีย และเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ทั้งหมดจำนวน 1,391 ตัวอย่าง ตรวจหาเชื้อ HuNoV ด้วยวิธี RT-PCR และถอดรหัสพันธุกรรม พบตัวอย่างที่ให้ผลบวกต่อ HuNoV จำนวน 184 ตัวอย่าง คิดเป็นร้อยละ 13.2 ของตัวอย่างทั้งหมด จำแนกสายพันธุ์ประกอบด้วย GII.4, GII.17, GII.P12/GII.3, GII.P16/GII.2 และสายพันธุ์อื่น ๆ (GII.7, GII.15, GII.16, GII.P7/GII.6, GII.P7/GII.14 และ GII.P16/GII.4) คิดเป็นร้อยละ 35, 13, 9, 36 และ 7 ของตัวอย่างที่ให้ผลบวกต่อ HuNoV ทั้งหมด สายพันธุ์ GII.17 เริ่มพบตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ.2558 และพบเรื่อยมาจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ.2559 แต่ไม่ได้มาแทนที่สายพันธุ์ GII.4 เดิม ขณะที่ปลายปี พ.ศ. 2559 ประเทศไทยพบการระบาดของ HuNoV สูงขึ้นในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม พ.ศ.2559 จนกลายเป็นสายพันธุ์หลักในการระบาด สายพันธุ์ดังกล่าวที่พบคือ GII.P.16/GII.2 การตรวจสอบเบื้องต้นนี้สามารถสรุปได้ว่า สายพันธุ์ที่กำลังระบาดอาจเปลี่ยนไปจาก GII.4 เดิม เป็นสายพันธุ์ GII.P16/GII.2 และ GII.17 พบการระบาดได้ทั่วๆไป การติดตามอย่างต่อเนื่องเพื่อทำนายการระบาด และช่วยวินิจฉัยการติดเชื้อ HuNoV และป้องกันการระบาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
