|
ปัจจัยทำนายความสำเร็จของการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤต |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | ปัจจัยทำนายความสำเร็จของการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤต |
| Creator | ธรรมวิทย์ ราญรอน |
| Contributor | นรลักขณ์ เอื้อกิจ |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2557 |
| Keyword | เครื่องช่วยหายใจ, การดูแลขั้นวิกฤต, การหายใจไม่เพียงพอ, Respirators (Medical equipment), Critical care medicine, Respiratory insufficiency |
| Abstract | การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยสหสัมพันธ์เชิงทำนาย เพื่อศึกษาอำนาจทำนายของปัจจัยทำนาย ได้แก่ ความวิตกกังวล การรับรู้ความเพียงพอการนอนหลับ การรับรู้สมรรถนะแห่งตน การรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย การสนับสนุนทางสังคมและความรู้สึกไม่แน่นอนในการหย่าเครื่องช่วยหายใจกับความสำเร็จของการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤต กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยที่มีภาวะหายใจล้มเหลวต้องใส่ท่อช่วยหายใจและได้รับการหย่าเครื่องช่วยหายใจโดยวิธีทดสอบหายใจเองโดยใช้ท่อรูปตัวทีทั้งเพศและหญิง อายุ 18-59 ปี จำนวน 97 คน ในหอผู้ป่วยใน โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์และโรงพยาบาลลำปาง โดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1) แบบบันทึกข้อมูลพื้นฐาน 2) แบบประเมินความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ 3) แบบประเมินความรุนแรงของการเจ็บป่วย 4) แบบประเมินความวิตกกังวล 5) แบบประเมินการรับรู้ความเพียงพอการนอนหลับ 6) แบบประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ 7) แบบประเมินการรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย 8) แบบประเมินการได้รับการสนับสนุนทางสังคมในผู้ป่วยวิกฤต 9) แบบประเมินความรู้สึกไม่แน่นอนในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ และ 10) แบบประเมินความพร้อมในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาของแบบประเมินที่ 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8 และ 9 เท่ากับ .80 ถึง 1 ค่าความเที่ยงของประเมินที่ 4, 5, 6, 7, 8 และ 9 เท่ากับ .92 ถึง .98 วิเคราะห์ข้อมูลการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติคทวิ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ปัจจัยที่สามารถทำนายความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยวิกฤตได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 มี 3 ปัจจัยคือ ความวิตกกังวล (odd ratio = 0.92, 95% CI 0.84 – 0.10) การรับรู้ความเพียงพอการนอนหลับ (odd ratio = 2.05, 95% CI 1.15 – 3.64) และการสนับสนุนทางสังคม (odd ratio = 1.26, 95% CI 1.02 – 1.56) ส่วนปัจจัยปัจจัยการรับรู้สมรรถนะแห่งตน การรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วยและความรู้สึกไม่แน่นอนในการหย่าเครื่องช่วยหายใจไม่สามารถทำนายได้ จากสมการถดถอยโลจิสติคทวิของความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ พบว่าในผู้ป่วยที่หย่าเครื่องช่วยหายใจสำเร็จสามารถทำนายได้ถูกต้องร้อยละ 96.2 และผู้ป่วยที่หย่าเครื่องช่วยหายใจไม่สำเร็จสามารถทำนายได้ถูกต้องร้อยละ 82.4 โดยเฉลี่ยแล้วสามารถทำนายได้ถูกต้องร้อยละ 93.8 |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
