|
ผลของโปรแกรมการพยาบาลผสมผสานนันทนาการบำบัด ต่อความรู้สึกว้าเหว่ของผู้สูงอายุที่อาศัยในชุมชน |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | ผลของโปรแกรมการพยาบาลผสมผสานนันทนาการบำบัด ต่อความรู้สึกว้าเหว่ของผู้สูงอายุที่อาศัยในชุมชน |
| Creator | อนัญญา เหล่ารินทอง |
| Contributor | จิราพร เกศพิชญวัฒนา |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2557 |
| Keyword | ความว้าเหว่ในผู้สูงอายุ, นันทนาการบำบัดสำหรับผู้สูงอายุ, การพยาบาลผู้สูงอายุ, Loneliness in old age, Recreational therapy for older people, Geriatric nursing |
| Abstract | การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความว้าเหว่ของผู้สูงอายุกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการพยาบาลผสมผสานนันทนาการบำบัดก่อนและหลังการทดลอง และเปรียบเทียบความว้าเหว่ของผู้สูงอายุระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการพยาบาลโดยผสมผสานนันทนาการบำบัดและกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ โดยโปรแกรมนี้ผสมผสานระหว่างแนวคิดการพยาบาลผู้ที่มีความว้าเหว่ (Newfield, et al., 2007; Wilkinson and Ahem, 2009; Carpenito-Moyet, 2013) กับนันทนาการบำบัดตามแนวคิดของ Keller and Hudson (1991) ซึ่งกลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุที่มีอายุระหว่าง 60-79 ปี ที่อาศัยอยู่ในชุมชนจำนวน 40 คน มีความว้าเหว่ระดับปานกลาง โดยแบ่งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเป็นกลุ่มละ 20 คน โดยทำการจับคู่ด้านเพศ อายุ สถานะภาพสมรส ระดับการศึกษา และระดับความว้าเหว่ ทั้งนี้กลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรม เป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 วัน ครั้งละ 90 นาที รวม 12 ครั้ง โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ โปรแกรมการพยาบาลผสมผสานนันทนาการบำบัดที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นประกอบด้วย คู่มือการดำเนินกิจกรรมโปรแกรมนันทนาการบำบัด เพื่อลดความว้าเหว่ในผู้สูงอายุ แบบประเมินการทำกิจกรรมทั้ง 12 กิจกรรม และแบบประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง Rosenberg’s Self Esteem Scale ของ Rosenberg (1965) ที่วิจิตรา เปรมปรี (2550) นำมาแปลเป็นภาษาไทย หาค่าความเที่ยงได้ .89 2) เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และ แบบวัดความว้าเหว่ในผู้สูงอายุ UCLA Loneliness scale version 3 ของ Russel (1996) ที่สุพรรณี นันทชัย (2535) นำมาแปลเป็นภาษาไทย หาค่าความเที่ยงได้ .90 3) เครื่องมือกำกับการทดลอง ได้แก่ แบบประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง Rosenberg’s Self Esteem Scale ของ Rosenberg (1965) ที่วิจิตรา เปรมปรี (2550) นำมาแปลเป็นภาษาไทย หาค่าความเที่ยงได้ .89 และแบบประเมินการทำกิจกรรมทั้ง 12 กิจกรรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบค่าเฉลี่ยเลขคณิตสถิติทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยคะแนนความว้าเหว่ของผู้สูงอายุหลังเข้าร่วมโปรแกรมการพยาบาลผสมผสานนันทนาการบำบัด ลดลงจากก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <.05) 2. ผู้สูงอายุกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการพยาบาลผสมผสานนันทนาการบำบัด หลังการทดลองได้ค่าเฉลี่ยคะแนนความว้าเหว่น้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
