ผลของเอ็น-(ทู-โพรพิลเพนทาโนอิล) ยูเรีย ต่อคอร์ติคัลสเปรดดิง ดีเพรสชัน ในหนูแรท
รหัสดีโอไอ
Title ผลของเอ็น-(ทู-โพรพิลเพนทาโนอิล) ยูเรีย ต่อคอร์ติคัลสเปรดดิง ดีเพรสชัน ในหนูแรท
Creator สุนทราภรณ์ หันตุลา
Contributor บุญยงค์ ตันติสิระ, อนันต์ ศรีเกียรติขจร, มยุรี ตันติสิระ
Publisher จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Publication Year 2554
Keyword ไมเกรน, สารส่งผ่านประสาท, อิมมูโนฮีสโตเคมี, ไฮเปอร์ฟอร์แมนซ์ลิควิดโครมาโตกราฟี, การทดลองในสัตว์, Migraine, Neurotransmitters, Immunohistochemistry, High performance liquid chromatography, Animal experimentation
Abstract การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของเอ็น-(ทู-โพรพิลเพนทาโนอิล) ยูเรีย ต่อการเกิดคอร์ติคัลสเปรดดิง ดีเพรสชัน การเปลี่ยนแปลงของระดับสารสื่อประสาทที่เป็นกรดอะมิโนบริเวณซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ และการกระตุ้นระบบรับความเจ็บปวดในหนูแรทเพศผู้ ขนาดน้ำหนักตัว 200-300 กรัม สลบหนูแรทด้วยยูรีเทรนขนาด 1.5 กรัมต่อกิโลกรัม จากนั้นยึดศีรษะหนูแรทไว้กับ stereotaxic frame เปิดผิวหนังที่บริเวณศีรษะของหนูแรทแล้วเจาะรู 2 รู โดยรูด้านหน้าใช้ในการบันทึกการทำงานและเก็บสารสื่อประสาทของซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ รูด้านหลังใช้สำหรับวางผลึกโพแทสเซียมคลอไรด์ขนาด 3 มิลลิกรัม หลังจากนั้นฝัง microdialysis probe และ glass electrode บริเวณรูด้านหน้า แล้วให้สารทดสอบ คือ คาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลส(ซีเอ็มซี) ขนาด 1 มล/กก วาลโปรเอท(วีพีเอ) ขนาด 200 มก/กก และวีพียู ขนาด 70 และ 140 มก/กก ตามลำดับ โดยการฉีดเข้าทางช่องท้อง จากนั้นกระตุ้นให้เกิดปรากฎการณ์คอร์ติคัลสเปรดดิง ดีเพรสชัน โดยการวางผลึกโพแทสเซียมคลอไรด์ เก็บตัวอย่างเป็นเวลา 90 นาที ดูการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ใต้กราฟและความสูงของดีโพลาไรเซซันแต่ละครั้ง รวมทั้งระยะเวลาระหว่างเกิดดีโพลาไรเซซัน ความถี่ของการเกิดดีโพลาไรเซซัน และระยะเวลาของการเกิดดีโพลาไรเซซันครั้งต่อไป นอกจากนี้ยังเก็บระดับสารสื่อประสาททุกๆ 30 นาที นำไปวิเคราะห์หาปริมาตรสารสื่อประสาท ด้วยเครื่อง High Performance Liquid Chromatography by Fluorescence Detector หลังจากนั้นนำเอาส่วนของสมองและไขสันหลังไปศึกษาทางอิมมูโนฮีสโตเคมมิสทรีเพื่อประเมินการแสดงออกของโปรตีนฟอสที่บริเวณซีรีบรัล คอร์เท็กซ์และกลุ่มเซลล์ประสาทไทรจิมินัลนิวเคลียส คอดาลิส จากผลการศึกษาพบว่าการกระตุ้นด้วยโปแตสเซียมคลอไรด์สามารถกระตุ้นให้เกิดดีโพลาไรเซซันที่บริเวณซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ โดยในกลุ่มที่ได้รับวีพีเอและวีพียูพบว่า ความถี่ ความสูงและพื้นที่ใต้กราฟของการเกิดดีโพลาไรเซซันจะลดลง แต่ช่วงระยะเวลาของการเกิดดีโพลาไรเซซันครั้งถัดไปจะเพิ่มขึ้น ในขณะที่ไม่มีผลต่อระยะเวลาระหว่างที่เกิดดีโพลาไรเซซัน นอกจากนี้พบว่าระดับสารสื่อประสาทในกลุ่มที่ได้รับวีพีเอและวีพียูมีระดับสารสื่อประสาททั้งชนิดกระตุ้น (กลูตาเมทและแอสพาเตท) และชนิดยับยั้ง (กาบาและไกลซีน) ระบบประสาทส่วนกลางลดลง โดยเฉพาะระดับของกลูตาเมทที่มีระดับลดลงมากที่สุด สำหรับการศึกษาอิมมูโนฮิสโตเคมมิสทรีของโปรตีนฟอสพบว่าวีพีเอและวีพียูสามารถลดระดับการแสดงออกของโปรตีนฟอสที่บริเวณซีรีบรัล คอร์เท็กซ์และกลุ่มเซลล์ประสาทไทรจิมินัลนิวเคลียส คอดาลิสได้ จากผลการศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าวีพีเอและวีพียูมีสามารถลดการเกิดคอร์ติคัลสเปรดดิง ดีเพรสชัน ลดระดับของกลูตาเมท และลดการทำงานของกลุ่มเซลล์ประสาทไทรจิมินัลนิวเคลียส คอดาลิส โดยที่พีวียูสามารถออกฤทธิ์ได้ดีกว่า วีพีเอ ซึ่งเป็นสารต้นแบบของวีพียู จึงควรที่จะมีการศึกษาต่อไปเพื่อพัฒนาวีพียูมาใช้ประโยชน์ในโรคไมเกรนเช่นเดียวกับวีพีเอ
URL Website cuir.car.chula.ac.th
Chulalongkorn University

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File #1
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ