|
พหุหน้าที่ของคำว่า "จะ" ในภาษาไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | พหุหน้าที่ของคำว่า "จะ" ในภาษาไทย |
| Creator | อภิญญา สร้อยธุหร่ำ |
| Contributor | กิ่งกาญจน์ เทพกาญจนา |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2553 |
| Keyword | ภาษาไทย -- อรรถศาสตร์, ภาษาไทย -- วากยสัมพันธ์, Thai language -- Semantics, Thai language -- Syntax |
| Abstract | วิเคราะห์หน้าที่ของคำว่า “จะ” ในบริบททางวากยสัมพันธ์ต่างๆเพื่อดูว่า “จะ” เป็นประเภททางไวยากรณ์ประเภทใด มีความหมายและหน้าที่อะไร ตลอดจนดูเงื่อนไขการปรากฏของ “จะ” ในบริบททางวากยสัมพันธ์ต่างๆ จากการการศึกษาพบว่า “จะ” มีการปรากฏในบริบททางวากยสัมพันธ์เป็น 3 หน่วยสร้างได้แก่ 1)ปรากฏหน้าคำกริยาประเภทการกระทำและคำกริยาแสดงสภาพ 2)ปรากฏหน้าและหลังคำช่วยกริยาซึ่งแบ่งเป็นสองประเภทได้แก่คำช่วยกริยาต้นแบบ และคำช่วยกริยาไม่ต้นแบบ คำช่วยกริยาทั้งสองประเภทสามารถแบ่งประเภทย่อยได้เป็นคำช่วยกริยาแสดงทัศนะภาวะบอกความเห็น และคำช่วยกริยาแสดงการณ์ลักษณะ 3)ปรากฏระหว่างคำกริยา 2 คำ เมื่อพิจารณาในแง่ของความหมายผู้วิจัยพบว่าคำว่า “จะ” ที่ปรากฏในทุกบริบททาง วากยสัมพันธ์แสดงความหมายของสถานะเหตุการณ์ที่ไม่เกิดขึ้นจริง ซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องการไม่เกิดขึ้นจริงของเหตุการณ์ โดย “จะ” แสดงสถานะเหตุการณ์ที่ไม่เกิดขึ้นจริงในบริเวณทางอรรถศาสตร์ต่างๆ ได้แก่ ความน่าจะเป็น ความเป็นไปได้ ความตั้งใจและเจตนา อนาคตกาล เหตุการณ์เงื่อนไข เหตุการณ์แสดงนิสัย ประสบการณ์ การอนุมาน วัตถุประสงค์ การเริ่ม และจุดมุ่งหมาย |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
