วิวัฒนาการการใช้คำว่า "แก่" ในภาษาไทย
รหัสดีโอไอ
Creator ทัดดาว รักมาก
Title วิวัฒนาการการใช้คำว่า "แก่" ในภาษาไทย
Publisher คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
Publication Year 2562
Journal Title วรรณวิทัศน์
Journal Vol. 19
Journal No. 2
Page no. 142-178
Keyword การเปลี่ยนแปลงภาษา, คำบุพบท, ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ
URL Website https://so06.tci-thaijo.org/index.php/VANNAVIDAS/index
Website title วรรณวิทัศน์
ISSN 2672-9946
Abstract บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิวัฒนาการการใช้คำว่า "แก่" ในหมวดคำบุพบทที่ปรากฏตั้งแต่สมัยสุโขทัยเพื่อนำมาเปรียบเทียบกับการใช้ในปัจจุบัน ข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยนี้รวบรวมจากเอกสารประเภทต่างๆ อาทิ จารึก จดหมายเหตุ พงศาวดาร ความเรียง บทความ และค้นคว้าข้อมูลภาษาปัจจุบันจากคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติ (Thai National Corpus) เป็นหลัก ผลการศึกษาพบว่า การเปลี่ยนแปลงด้านการใช้ "แก่" มีดังนี้ ในสมัยสุโขทัย อยุธยา และรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1-3 "แก่" ปรากฏหลังคำกริยาและมีหน้าที่นำหน้าคำนามได้หลากหลายกว่าปัจจุบัน ขณะที่ปัจจุบัน "แก่" ใช้จำกัดมากขึ้น คือปรากฏหลังคำกริยาบางคำและนำหน้าคำนามบอกที่หมายและบอกเจ้าของเท่านั้น นอกจากนี้ปัจจุบันยังมีคำบุพบทคำอื่นที่ปรากฏใช้ลักษณะเดียวกับคำว่า "แก่" เช่น คำว่า กับ แด่ และต่อ
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ