|
การกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำนาม "ผม" |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | กนกวรรณ วารีเขตต์ |
| Title | การกลายเป็นคำไวยากรณ์ของคำนาม "ผม" |
| Contributor | วิภาส โพธิแพทย์ |
| Publisher | คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2556 |
| Journal Title | วรรณวิทัศน์ |
| Journal Vol. | 13 |
| Journal No. | พฤศจิกายน |
| Page no. | 196-212 |
| Keyword | - |
| URL Website | https://so06.tci-thaijo.org/index.php/VANNAVIDAS/index |
| Website title | วรรณวิทัศน์ |
| ISSN | 2672-9946 |
| Abstract | บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและกระบวนการที่ทำให้คำนาม "ผม" กลายเป็นคำสรรพนาม (สรรพนามบุรุษที่ ๑) และส่วนของคำลงท้าย (ครับผม) โดยใช้ข้อมูลจากเอกสารสมัยรัตนโกสินทร์ ตั้งแต่รัชกาลที่ ๑ จนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. ๒๓๒๕-๒๕๕๕) ที่ตีพิมพ์แล้วผลการศึกษาพบว่าเริ่มแรกคำว่า "ผม" ปรากฏใช้เป็นคำนาม ต่อมาคำนาม "ผม" ได้เกิดการขยายหน้าที่เป็นหมวดคำสรรพนามในสมัยรัชกาลที่ ๔-๕ และคำนามก็ได้ขยายหน้าที่เป็นส่วนของคำลงท้าย "ครับผม" ในสมัยรัชกาลที่ ๖-๘ โดยอาศัยปัจจัยทางวัฒนธรรม และปัจจัยทางภาษา (ปัจจัยนามนัย)จากการศึกษาแสดงให้เห็นว่าคำสรรพนาม "ผม" กลายมาจากคำนามโดยผ่านกระบวนการต่างๆ ๓ กระบวนการด้วยกัน ได้แก่ กระบวนการแยก กระบวนการสูญคุณสมบัติของหมวดคำเดิม และกระบวนการทำให้มีความหมายทั่วไป และส่วนของคำลงท้าย "ครับผม" กลายมาจากคำนามโดยผ่านกระบวนการหลอมรวม |
