การเฝ้าระวังและจัดการกับการโฆษณาที่ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติเครื่องสําอาง โดยสํานักงานคณะกรรมการอาหารและยาในปี งบประมาณ 2554-2558
รหัสดีโอไอ
Creator ฉัตรชัย พานิชศุภภรณ์
Title การเฝ้าระวังและจัดการกับการโฆษณาที่ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติเครื่องสําอาง โดยสํานักงานคณะกรรมการอาหารและยาในปี งบประมาณ 2554-2558
Publisher คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Publication Year 2559
Journal Title วารสารเภสัชกรรมไทย
Journal Vol. 8
Journal No. 1
Page no. 190-205
Keyword โฆษณาผิดกฎหมาย, เครื่องสำอาง, การคุ้มครองผู้บริโภค, นิติเภสัชกรรม
ISSN 1906-5574
Abstract วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความชุกของการโฆษณาเครื่องสำอางที่ฝ่าฝืนกฎหมายที่พบจากการเฝ้าระวังของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ในปีงบประมาณ 2554-2558 และศึกษาถึงผลการดำเนินคดี ตลอดจนลักษณะข้อความโฆษณาที่ฝ่าฝืนกฎหมาย วิธีการ: การศึกษานี้เป็นการวิจัยเอกสาร โดยช่วงแรกเป็นการรวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการโฆษณาเครื่องสำอางจากสำนักควบคุมเครื่องสำอางและวัตถุอันตราย ของ อย. ในช่วง 5 ปีงบประมาณที่ศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอกสารเกี่ยวกับผลการตรวจสอบโฆษณาของ อย. และการดำเนินคดีด้านโฆษณาเครื่องสำอางซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยามีคำสั่งเปรียบเทียบปรับ ช่วงที่สองของการศึกษาเป็นจัดประชุมระดมสมองผู้เชี่ยวชาญเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล และวิเคราะห์เพื่อหาข้อสรุปเกี่ยวกับการโฆษณาเครื่องสำอางที่ฝ่าฝืนกฎหมายในมิติต่าง ๆ ผู้วิจัยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาเพื่อสรุปเกี่ยวกับลักษณะข้อความที่ฝ่าฝืนกฎหมาย ผลการวิจัย: การตรวจสอบโฆษณาเครื่องสำอางของ อย. ใน 5 ปีงบประมาณที่ศึกษา จำนวน 63,266 รายการ พบการโฆษณาที่ไม่ถูกต้องร้อยละ 0.54 สื่อวิทยุ สื่อโทรทัศน์ และสื่ออินเทอร์เน็ตมีการโฆษณาที่ผิดกฎหมาย ร้อยละ 3.81 1.27 และ 0.91 ของจำนวนชิ้นโฆษณาที่ตรวจสอบตามลำดับ การดำเนินคดี 181 คดีเกี่ยวข้องกับผู้ประกอบธุรกิจเครื่องสำอาง 179 รายและผู้ประกอบกิจการโฆษณา 172 ราย จำนวนชิ้นโฆษณาเครื่องสำอางที่ถูกดำเนินคดีเป็นการโฆษณาทางนิตยสาร อินเทอร์เน็ต และโทรทัศน์ร้อยละ 57.46 22.81 10.09 ตามลำดับ ผู้กระทำความผิดถูกเปรียบเทียบปรับรวม 351 ราย ในช่วง 5 ปีที่ศึกษา พบว่ามีผู้ไม่มาชำระค่าปรับซึ่งต้องดำเนินคดีทางศาลร้อยละ 53.57 ของผู้กระทำความผิด เมื่อจำแนกความผิดตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558 พบว่า ฝ่าฝืนมาตรา 41(2) โดยแสดงข้อความที่จะก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในสาระสำคัญเกี่ยวกับเครื่องสำอางร้อยละ 46.06 ข้อความโฆษณาที่ฝ่าฝืนกฎหมายสามารถแบ่งได้ 4 กลุ่ม ดังนี้ 1. ข้อความที่ทำให้เข้าใจได้ว่าผลิตภัณฑ์มีผลต่อโครงสร้างหรือการทำงานของระบบภายในร่างกาย ซึ่งเป็นสรรพคุณทางยา 2. ข้อความที่มีวัตถุประสงค์ในการใช้ที่ไม่จัดเป็นเครื่องสำอาง 3. การโฆษณาที่ยังไม่สามารถพิสูจน์ความจริงตามข้อความโฆษณา และ 4. ข้อความที่ไม่เหมาะสม เกินจริง หรือเป็นเท็จ สรุป: ผลจากการศึกษาในครั้งนี้สามารถนำไปจัดทำคู่มือแนวการพิจารณาโฆษณาเครื่องสำอาง ตามพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558 เพื่อคุ้มครองผู้บริโภคด้านโฆษณาต่อไป
วารสารเภสัชกรรมไทย

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ