การพัฒนากฎหมายท่องเที่ยวและมัคคุเทศก์ตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551
รหัสดีโอไอ
Creator 1. วราภรณ์ พลเยี่ยม
2. จรัล เล็งวิทยา
Title การพัฒนากฎหมายท่องเที่ยวและมัคคุเทศก์ตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551
Publisher สมาคมปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
Publication Year 2564
Journal Title วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์
Journal Vol. 11
Journal No. 2
Page no. 283-294
Keyword กฎหมายท่องเที่ยว, มัคคุเทศก์, พระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551, Tourism Law, Guide, Tourism Business and Guide Act B.E. 2551
URL Website https://www.tci-thaijo.org/index.php/phdssj
ISSN 2229-1148
Abstract บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัญหาในการพัฒนากฎหมายท่องเที่ยวและมัคคุเทศก์ตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551 ได้แก่ ปัญหาระยะเวลาในการพักใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ ปัญหาการไม่มีบทบัญญัติของกฎหมายให้อำนาจนายทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์มีอำนาจจับกุมผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวที่ฝ่าฝืนกฎหมาย และปัญหาการควบคุมผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ที่ไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงหรือโฆษณาหรือชี้ชวน โดยการนำความหมายของธุรกิจนำเที่ยว แนวคิดการคุ้มครองผู้บริโภค แนวคิดการควบคุมธุรกิจนำเที่ยว ทฤษฎีด้านการพัฒนาการท่องเที่ยว และพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551 มาใช้เป็นกรอบในการวิเคราะห์ ผลการวิเคราะห์ พบว่า การพัฒนากฎหมายท่องเที่ยวและมัคคุเทศก์ตามพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551 จะต้องมีการแก้ไขเพิ่มกฎหมายโดยกำหนดให้เพิ่มระยะเวลาในการพักใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ให้เป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 จำนวน 6 เดือน ระยะที่ 2 จำนวน 8 เดือน และระยะที่ 3 จำนวน 10 เดือน เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นในการปรับปรุงแก้ไขการประกอบอาชีพให้เป็นมาตรฐาน และต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายมาตรา 78 วรรคสองและวรรคสาม โดยกำหนดให้นายทะเบียนหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจหน้าที่เช่นเดียวกับพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา รวมทั้งจะต้องกำหนดให้การโฆษณาธุรกิจนำเที่ยวต้องระบุหมายเหตุไว้ในส่วนท้ายของโฆษณาหรือชี้ชวนว่าในกรณีที่เกิดความเสียหายแก่นักท่องเที่ยวแล้วจะเยียวยาผู้เสียหายนั้นอย่างไร และในกรณีที่เกิดความเสียหายแล้วผู้ประกอบธุรกิจและมัคคุเทศก์จะต้องจัดทำเอกสารชี้แจงเหตุผล มาตรการในการแก้ไข ข้อปรับปรุงต่าง ๆ ให้แก่ คณะกรรมการทราบเป็นระยะ ๆ เช่น ทุก ๆ 3 เดือน จำนวน 3 ครั้ง เพื่อเฝ้าระวังการทำงานให้มีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น และเรียกความมั่นใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อธุรกิจนำเที่ยวไทยให้กลับคืนมาโดยเร็ว
วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ