|
ยุทธศาสตร์การสร้างมาตรการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในเด็กวัยเรียน |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | รณัชกาญจณ์ ประกอบธัญญะศิริ |
| Title | ยุทธศาสตร์การสร้างมาตรการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในเด็กวัยเรียน |
| Publisher | สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ |
| Publication Year | 2556 |
| Journal Title | PHETCHABUN RAJABHAT JOURNAL |
| Journal Vol. | 15 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 93-105 |
| Keyword | ยุทธศาสตร์, มาตรการป้องกัน, เพศสัมพันธ์, Strategy, preventive measure, sexual activity |
| URL Website | http://research.pcru.ac.th/journal_pcru |
| Website title | เว็บไซต์ราชภัฏเพชรบูรณ์สาร |
| ISSN | 0859-8185 |
| Abstract | บทคัดย่อ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสถานการณ์ วัฒนธรรมชุมชน ปัจจัยสำคัญและวิเคราะห์ปัญหาการมีเพศสัมพันธ์ในเด็กวัยเรียนตำบลป่าอ้อ อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี 2) กำหนดยุทธศาสตร์การสร้างมาตรการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในเด็กวัยเรียนโดยบูรณาการเชื่อมโยงการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย 3) ศึกษาผลของการใช้ยุทธศาสตร์ตามมาตรการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในเด็กวัยเรียนที่สร้างขึ้น กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กวัยเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-6 โรงเรียนรัตนโกสินทร์ 2 ซึ่งเป็นโรงเรียนในเขตตำบลป่าอ้อ จำนวน 48 คน ที่ได้จากการกำหนดเกณฑ์การคัดเลือกเข้ากลุ่มตัวอย่าง (Inclusion criteria) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบทดสอบความรู้พฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ แบบวัดเจตคติทางเพศ แบบวัดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ แบบวัดทักษะการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ แบบวัดสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน และคู่มือการสร้างภูมิคุ้มกันเพื่อป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสานทั้งการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ใช้เวลาการทดลอง 12 สัปดาห์ ประเมินผลก่อนหลังทดลอง และระยะติดตาม จำนวน 2 ครั้ง ครั้งที่ 1 หลังการทดลอง 4 สัปดาห์ ครั้งที่ 2 หลังการทดลอง 6 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ สถิติที่ใช้คือ ร้อยละ (Percentage) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าเฉลี่ย ( ) และค่า T-test (Dependent) และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์พบว่า 1) สถานการณ์ด้านการมีเพศสัมพันธ์ของเด็กวัยเรียนในพื้นที่ศึกษาวิจัย พบเด็กวัยเรียนมีพฤติกรรมมีแฟน/คู่รัก และมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน โดยวัฒนธรรมและปัจจัยเชื่อมโยงนำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ ได้แก่ คุณลักษณะบางประการด้านพฤติกรรมส่วนบุคคล คุณลักษณะบางประการด้านครอบครัว คุณลักษณะบางประการด้านกลุ่มเพื่อน/คู่รัก คุณลักษณะบางประการด้านสื่อ และคุณลักษณะบางประการด้านบริบทสถานศึกษาและชุมชน 2) ยุทธศาสตร์การสร้างมาตรการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในเด็กวัยเรียนโดยบูรณาการเชื่อมโยงการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายที่เหมาะสมกับเด็กวัยเรียนตำบลป่าอ้อ ประกอบด้วย 5 ประเด็นยุทธศาสตร์ ได้แก่ (1) การขับเคลื่อนการมีส่วนร่วมขององค์กรชุมชน (2) การเรียนรู้ตามมิติวัฒนธรรมชุมชน (3) การสร้างมาตรการป้องกันภายใต้การเฝ้าระวังสิ่งแวดล้อมทางสังคมที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในเด็กวัยเรียน (4) การพัฒนาทักษะกระบวนการคิดวิเคราะห์ของเด็กวัยเรียนโดยใช้มาตรการป้องกันของชุมชน และ (5) การขับเคลื่อนแนวทางดำเนินงานสู่ชุมชนโดยชุมชน 3) ผลการศึกษาการทดลองใช้ยุทธศาสตร์ตามมาตรการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในเด็กวัยเรียนที่สร้างขึ้น พบว่า หลังจากจบการทดลอง 12 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีความรู้ เจตคติ ทักษะ และสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียนดีขึ้น พฤติกรรมเสี่ยงทางเพศลดลง กว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผลการติดตามเพื่อดูความคงทนของพฤติกรรมป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน ภายหลังการจัดกระบวนการตามมาตรการป้องกันของชุมชนให้มีคุณลักษณะที่พึงประสงค์ โดยติดตามจำนวน 2 ครั้ง ดังนี้ ครั้งที่ 1 วัดผลหลังทดลอง 4 สัปดาห์ วิธีเชิงปริมาณโดยใช้แบบวัดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศในเด็กวัยเรียน พบว่า กลุ่มทดลองมีความรู้ เจตคติ ทักษะ และสมรรถนะแห่งตนต่อพฤติกรรมป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียนดีขึ้น พฤติกรรมเสี่ยงทางเพศลดลงกว่าหลังการทดลอง (สัปดาห์ที่ 12) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และติดตามวัดผลครั้งที่ 2 หลังการทดลอง 6 เดือน วิธีเชิงคุณภาพโดยใช้เทคนิควิธีการสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์เชิงลึก การเชื่อมโยงข้อมูลผ่านระบบเฝ้าระวังต่าง ๆ ของชุมชน พบว่า กลุ่มทดลองคิดเป็นร้อยละ 92.50 มีระบบคิดที่เหมาะสม มีความรู้ เจตคติ ทักษะ สมรรถนะแห่งตนโดยแสดงออกด้านการมีพฤติกรรมป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน และพบกลุ่มทดลองที่มีพฤติกรรมเสี่ยง คิดเป็นร้อยละ 7.50 โดยพฤติกรรมเสี่ยงที่พบคือ มีแฟน/คู่รัก แต่ยังไม่มีเพศสัมพันธ์ โดยทั้ง 2 กลุ่มนี้ผู้วิจัยได้ถ่ายโอนข้อมูลเพื่อส่งเสริมให้ชุมชนเกิดการขับเคลื่อนกระบวนการตามมาตรการฯ เพื่อใช้เป็นรูปแบบเฝ้าระวังเพื่อให้เด็กวัยเรียนเกิดพฤติกรรมเชิงบวกที่คงทนสืบต่อไป คำสำคัญ : ยุทธศาสตร์ มาตรการป้องกัน เพศสัมพันธ์ Abstract The purposes of this study were to 1) investigate the situation, community culture, important factors and analyze the problem of sexual relationship among school-age children of Pa-or sub-district, Lan Sak district, Uthai Thani province, 2) to construct strategies for sexual relationship prevention measures for school-age children by integrating and linking with the participation of associate member network, and 3) to study the results of using the strategies created according to the sexual relationship prevention measures for school-age children. The sample group comprised 48 primary 5-6 students of schools in Pa-or sub-district, selected with purposive sampling using inclusion criteria. The instruments were a test on knowledge of sexual behavioral risks, a sexual attitude measurement form, a sexual behavioral risk measurement form, a sexual behavioral prevention skill measurement form, a self-competency towards sexual relationship prevention in school-age measurement form, and a handbook on immunity development to prevent sexual relationship during school-age. A mixed method of quantitative and qualitative research was applied. The experiment lasted 12 weeks. There were a pre-test, a posttest and two follow-ups, i.e. first time after the 4th week and the second time 6 months after the experiment. The statistics used were percentage, standard deviation, mean and t-test (dependent) in quantitative data analysis, whereas content analysis technique was used in analyzing qualitative data. The research results were as follows: 1. The situation concerning sexual relationship of school-age children in the studied area found the behaviors of school-age children in having boyfriends, girlfriend / lovers and in having sex in their school-age. The culture and factors linking with such sexual relationship were certain characteristics of individual behavior, family group of friends, lovers, medias, school context and community context. 2. The construct of strategies for sexual relationship prevention measures for school-age children by integrating and linking with the participation of associate member network suitable for school-age children of Pa-or sub-district comprised 5 work systems, namely (1) community culture learning process, (2) process of potentiality development mobility of the participation of associate member network, (3) prevention measures building process under social environment surveillance related to sexual risk behavior in school-age children, (4) process analytical skill development of school-age children by using prevention measures of the community, and (5) process of mobilizing the approach according to the strategies to the community. 3. The experiment with the created strategies revealed that after week 12 of the experiment, the experimental group had gained better knowledge, attitude, skills, and self-competency toward sexual relationship prevention behavior in school-age. Their sexual behavioral risks decreased more than that before the experiment significantly at the level of .05 the two follow-ups to see the retention of sexual relationship prevention behavior in school-age after the implementation of the process with respect to the prevention measures of the community with quantitative method by using a school-age sexual behavioral risk measurement or found that the experimental group gained better knowledge, attitude, skill, and self-competency towards sexual relationship prevention behavior in school-age. Their sexual behavioral risk decreased more after the experiment (week 12) at the .05 level of significance. The second follow-up evaluation 6 months after the experiment with qualitative method by using focus group discussion technique, indebt interviewing and data linking through the community surveillance systems found that 92.50 percent of the experimental group possessed an appropriate thinking system, as well as knowledge, attitude, skills, and self-competency by exhibiting in the aspect of school-age sexual relationship prevention behavior. It was also found that 7.50 percent of the experimental group had such behavioral risks, i.e. in having boyfriends, girlfriend / lovers but no sexual relationship. As for these two groups, the researcher had transfer the data concerned to encourage the community to mobilize the process according to the measures so as to be a surveillance model to make school-age children have retention of positive behavior continually. Key words : Strategy, preventive measure, sexual activity |
