|
การบูรณาการทุนทางสังคมเชื่อมโยงเส้นทางการค้าชายแดนเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของกลุ่มชาติพันธุ์กะยาบ้านดอยแสง จังหวัดแม่ฮ่องสอน |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ชุติมันต์ สะสอง |
| Title | การบูรณาการทุนทางสังคมเชื่อมโยงเส้นทางการค้าชายแดนเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของกลุ่มชาติพันธุ์กะยาบ้านดอยแสง จังหวัดแม่ฮ่องสอน |
| Contributor | นิพนธ์ คำพา, สัญญา สะสอง |
| Publisher | คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ |
| Publication Year | 2562 |
| Journal Title | วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ |
| Journal Vol. | 1 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 47-59 |
| Keyword | ชาติพันธุ์กะยา, การบูรณาการ, ทุนทางสังคม, การค้าชายแดน, คุณภาพชีวิต |
| URL Website | http://www.bareview.mju.ac.th/journal_bareview.php |
| Website title | เว็บไซต์วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ |
| ISSN | 2697-4096 |
| Abstract | การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมกับชุมชนบ้านดอยแสง ด้วยการสุ่มตัวอย่างผู้มีส่วนได้ส่วนเสียแบบเจาะจงจำนวน 150 คน คือ 1) ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน ตัวแทนกลุ่มชุมชนชาวกะยำ จำนวน 135 คน 2) ครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านดอยแสง จำนวน 5 คน 3) ทหาร ฉก.ร.7 จำนวน 5 นาย และ 4) นักวิชาการ จำนวน 5 คน มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อวิเคราะห์ทุนทางสังคมของกลุ่มชาติพันธุ์กะยำ บ้านดอยแสง จังหวัดแม่ฮ่องสอน 2) เพื่อจัดทำแผนที่เส้นทางการค้าชายแดนบ้านดอยแสง จังหวัดแม่ฮ่องสอนเชื่อมโยงการท่องเที่ยวชุมชนกับเมืองลอยก่อ รัฐกะยำ ประเทศเมียนมา และ 3) เพื่อสำรวจความต้องการในการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิต ของกลุ่มชาติพันธุ์กะยำบ้านดอยแสง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ผลการวิจัยพบว่า ประเด็นทุนทางสังคม ได้แบ่งทุนทางสังคม กลุ่มชาติพันธุ์ชาวกะยำบ้านดอยแสงออกเป็น 4 มิติ คือ 1) มิติทางศาสนา ชาวดอยแสงมีความเชื่อในพระพุทธศาสนา ผสมผสานกับความเชื่อดั้งเดิมในเรื่องผี และมีประเพณีพิธีกรรมตามความเชื่อทางพระพุทธศาสนาและความเชื่อเรื่องผีอย่างต่อเนื่อง 2) มิติทางทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม บ้านดอยแสงมีทรัพยากรทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ สวยงาม เหมาะสมกับการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์และเชิงอนุรักษ์ 3) มิติทางวัฒนธรรม ชาวดอยแสง มีการรักษาวิถีวัฒนธรรม และอัตลักษณ์ชาติพันธุ์ผ่านประเพณีและพิธีกรรมสืบทอดต่อกันมาอย่างต่อเนื่องแต่มีบางวัฒนธรรมที่เริ่มเลือนหายไป เช่น การทอผ้ากะเหรี่ยง ซึ่งภาครัฐควรเข้ามาช่วยฟื้นฟู เพื่อให้ชุมชนรักและหวงแหนในวัฒนธรรมการแต่งกายของชนเผ่า และ 4) มิติทางการศึกษาชาวดอยแสงเรียนจบถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และไม่นิยม เรียนต่อภาครัฐควรเข้ามาส่งเสริมด้านการศึกษาต่อประเด็นการจัดทำแผนที่เส้นทางการค้าชายแดน ได้จัดทำแผนที่เส้นทางการค้าชายแดนบ้านดอยแสง จังหวัดแม่ฮ่องสอนเชื่อมโยงการท่องเที่ยวชุมชนไปยังเมืองลอยก่อ รัฐกะยำ ประเทศเมียนมา ประเด็นความต้องการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตของชาวกะยำบ้านดอยแสงมี 4 ด้าน คือ 1) ด้ำนการศึกษา ภาครัฐควรส่งเสริมด้านการศึกษาต่อ ด้านภาษา และด้านอื่น ๆ 2) ด้านการส่งเสริมอาชีพ ควรจัดอบรม ด้านเกษตรกรรม ด้านการทอผ้ากะเหรี่ยง และด้านอื่น ๆ เพื่อให้ชาวบ้านเกิดทักษะ และพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน 3) ด้านสุขอนามัย ภาครัฐควรให้ความรู้ด้านสุขอนามัย ให้มีการรักษาความสะอาดชุมชน การนำมูลกระบือทำเป็นปุ๋ยและแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานต่าง ๆ และ 4) ด้านการท่องเที่ยว ภาครัฐควรส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนผ่านเส้นทางการค้าชายแดน ทั้งด้านนิเวศน์ ด้านการอนุรักษ์ ด้านศาสนาและวัฒนธรรม และด้านชาติพันธุ์เชื่อมโยงแม่ฮ่องสอนสู่เมืองลอยก่อ รัฐกะยำ ประเทศเมียนมา ภายใต้โมเดล G-RHCPCMET (หมู่บ้านสีเขียว) ทั้ง 8 ด้ำน |
