|
ชาติและชาติพันธุ์: การอ้างความชอบธรรมเหนือชาวมลายูของสยามในศตวรรษที่ 19 |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ธนพงศ์ ลือขจรชัย |
| Title | ชาติและชาติพันธุ์: การอ้างความชอบธรรมเหนือชาวมลายูของสยามในศตวรรษที่ 19 |
| Publisher | คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2561 |
| Journal Title | วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Journal Vol. | 18 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 179-192 |
| Keyword | ชาติและชาติพันธุ์, ชาติไทย, สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย |
| URL Website | https://so03.tci-thaijo.org/index.php/liberalarts/ |
| Website title | วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| ISSN | 2672-9814 |
| Abstract | สยามใช้แนวคิดในเรื่องชาติในการอธิบายความชอบธรรมและผูกโยงกลุ่มคนหลากหลายชาติพันธุ์ ในดินแดนเข้าด้วยกัน แนวคิดในเรื่องชาติถูกพัฒนาขึ้นเป็นแนวคิดเรื่องชาติไทย (กลุ่มชาติพันธุ์เดียว) โดยได้ แบ่งกลุ่มคนหลากหลายชาติพันธุ์เข้าสู่สามกลุ่มชนชั้นของชาติไทย กลุ่มแรกคือชาวสยามหรือไทยเดิม กลุ่มที่ สองคือชาวลาวหรือไทยใหญ่ และกลุ่มที่สามคือชาวเขมรหรือมลายูที่แต่งงานกับคนไทย แนวคิดนี้ได้ทำให้ทุกคน ที่อยู่ในดินแดนสยามกลายเป็นคนสัญชาติไทยทั้งหมด ก่อนจะมีการรับรองอย่างเป็นทางการในพระราชบัญญัติ สัญชาติ พ.ศ. 2456สำหรับชาวปัตตานีมลายู โดยทั่วไปสยามเรียกคนมุสลิมว่า “แขก” สยามจึงเรียกชาวมลายูว่า “แขกมลายู” อย่างไรก็ดีสยามเรียกชาวปัตตานีมลายูว่า“แขกตานี” ต่างจากชาวมลายูกลุ่มอื่นๆ และอธิบายว่าชาวปัตตานี มลายูแท้จริงแล้วเป็นแขกปนสยามเพียงแต่มีการปกครองอย่างแขกเท่านั้น ในกรณีนี้ชาวปัตตานีมลายูจะถูกจัด อยู่ในชนชั้นที่สามของชาติไทย ยิ่งไปกว่านั้นคำว่า “แขกปนสยาม” ยังสะท้อนเจตนาที่แท้จริงของสยามที่จะอ้าง ดินแดนและอ้างความชอบธรรมเหนือปัตตานีเป็นพิเศษกว่าดินแดนมลายูอื่นๆ |
