|
การศึกษาวิเคราะห์ประเด็นปัญหาเกี่ยวกับคัมภีร์สี่สิบสองบทสูตร |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | วิไลพร สุจริตธรรมกุล |
| Title | การศึกษาวิเคราะห์ประเด็นปัญหาเกี่ยวกับคัมภีร์สี่สิบสองบทสูตร |
| Contributor | ประภากร พนัสดิษฐ์ |
| Publisher | คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |
| Publication Year | 2565 |
| Journal Title | Liberal Arts Review |
| Journal Vol. | 17 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 114-131 |
| Keyword | เกาเซิงจ้วน, สี่สิบสองบทสูตร, คัมภีร์พระพุทธศาสนาพากย์จีน, คัมภีร์ยุคแรก |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/issue/view/17262 |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/index |
| ISSN | 2730-2296 |
| Abstract | คัมภีร์สี่สิบสองบทสูตร (四十二章經) มีความสำคัญมากต่อการศึกษาประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในจีนยุคราชวงศ์ฮั่น นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าคัมภีร์นี้เป็นคัมภีร์พระพุทธศาสนาพากย์จีนฉบับแรก แต่นักวิชาการอีกส่วนหนึ่งกลับบอกว่าคัมภีร์สี่สิบสองบทสูตรถูกเรียบเรียงขึ้นโดยชาวจีนหลังยุคราชวงศ์ฮั่น ไม่ใช่คัมภีร์ที่ถูกแปลโดยพระภิกษุชาวต่างชาติ บทความนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาและวิเคราะห์ประเด็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับคัมภีร์สี่สิบสองบทสูตรด้านอายุ สำนวน และเนื้อหาของคัมภีร์ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ การตีความเนื้อหา และการวิเคราะห์ข้อมูลจากหลักฐานบันทึกโบราณของจีน เช่น บันทึกบัญชีรายชื่อคัมภีร์ชูซานจ้างจี้จี๋ และคัมภีร์เกาเซิงจ้วน เป็นต้น รวมถึงงานวิจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องทั้งภาษาจีนและต่างประเทศ เพื่อนำเสนอรูปแบบงานวิจัยที่พบไม่มากในวงการวิชาการไทย อันจะเป็นแนวทางของงานวิจัยคัมภีร์พระพุทธศาสนาจีนต่อไปในอนาคต ผลการวิจัยพบว่า แม้จะไม่สามารถสืบย้อนกลับไปได้ถึงช่วงเวลาที่คัมภีร์สี่สิบสองบทสูตรถูกแปลได้ชัดเจน แต่มีหลักฐานสามารถยืนยันได้ว่าคัมภีร์นี้แพร่หลายในจีนตั้งแต่ปลายยุคราชวงศ์ฮั่น สำนวนภาษาของคัมภีร์มีการถูกพัฒนาปรับปรุงและคัดลอกสืบต่อมาตามยุคสมัย ไม่ใช่สำนวนของต้นฉบับเดิม ส่วนเนื้อหาของคัมภีร์นั้น เดิมมีแนวคิดของพระพุทธศาสนาดั้งเดิม แต่ภายหลังถูกแต่งเติมแนวคิดของพระพุทธศาสนามหายาน แนวคิดแบบเซน และแนวคิดปรัชญาจีนเข้าไป |
