|
การศึกษาสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการที่มีผลต่อคุณค่าของเมืองเก่ารัตนโกสินทร์ชั้นใน |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | 1. วิภากร ธรรมวิมล 2. อติกานต์ บำรุงวุทธิ์ |
| Title | การศึกษาสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการที่มีผลต่อคุณค่าของเมืองเก่ารัตนโกสินทร์ชั้นใน |
| Publisher | Thai Association of Landscape Architects |
| Publication Year | 2566 |
| Journal Title | Journal of Landscape Architecture and Planning |
| Journal Vol. | 5 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 131-149 |
| Keyword | การอนุรักษ์, ภูมิทัศน์ประวัติศาสตร์, การท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการ, เมืองเก่า, รัตนโกสินทร์ชั้นใน |
| URL Website | https://so01.tci-thaijo.org/index.php/LAJ/index |
| Website title | ThaiJO |
| ISSN | 3027-8503 |
| Abstract | รัตนโกสินทร์เป็นเมืองเก่าที่ต้องได้รับการคุ้มครองอนุรักษ์ ทั้งยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมซึ่งต้องมีการเตรียมความพร้อมของสถานที่เพื่อรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการ การจัดสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการโดยขาดการพิจารณาอย่างรอบคอบอาจเป็นการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่ส่งผลลดทอนคุณค่าของสถานที่ประวัติศาสตร์และภาพลักษณ์ความเป็นเมืองประวัติศาสตร์ งานวิจัยนี้จึงมุ่งทำการศึกษาเรื่องผลของการจัดสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการที่มีผลต่อคุณค่าของโบราณสถานและความเป็นแหล่งประวัติศาสตร์ในเขตรัตนโกสินทร์ชั้นใน พร้อมกับค้นหาแนวทางที่เหมาะสมในการจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับกลุ่มคนพิการในพื้นที่นี้ต่อไป การศึกษาทำโดยการสำรวจและเก็บรวบรวมข้อมูลสิ่งอำนวยความสะดวกกลุ่มคนพิการในพื้นที่ศึกษา จากนั้นทำการประเมินผลโดยใช้เกณฑ์ที่ประมวลได้จาก “ชุดความรู้ด้านการอนุรักษ์ พัฒนา และบริหารจัดการเมืองเก่า” ของคณะกรรมการอนุรักษ์และพัฒนากรุงรัตนโกสินทร์และเมืองเก่า ผลการวิจัยพบว่า สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการส่งผลกระทบกับคุณค่าของสถานที่ มีผลต่อบูรณภาพและความแท้ของสถานที่ และมีผลต่ออัตลักษณ์ของสถานที่ประวัติศาสตร์ ซึ่งผลเชิงลบมักเกิดจากการจัดวางตำแหน่งและการเลือกรูปแบบของสิ่งอำนวยความสะดวกที่ไม่ผ่านกระบวนการออกแบบอย่างรอบคอบ เพื่อลดผลกระทบจากการจัดสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกใหม่แก่นักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการในพื้นที่อนุรักษ์เมืองเก่าจึงต้องทำการออกแบบเฉพาะแหล่ง ผ่านกระบวนการวิเคราะห์ออกแบบเพื่อให้คงคุณค่าของสถานที่ และพิจารณาถึงเรื่องจำนวน, ตำแหน่งจัดวาง, และรูปแบบของสิ่งอำนวยความสะดวกใหม่ โดย 1) ระวังมิให้ลดทอนคุณค่าทางประวัติศาสตร์โบราณคดี ทางศิลปะวิทยาการ และ ทางสุนทรียภาพของสถานที่ 2) คำนึงถึงการมีบูรณภาพและคงความแท้ของสถานที่ และ 3) คงไว้หรือส่งเสริมเอกลักษณ์อัตลักษณ์ของสถานที่ ผู้วิจัยหวังว่าผลของการศึกษานี้จะเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาทั้งด้านการอนุรักษ์ และด้านการบริการกลุ่มคนพิการ องค์ความรู้นี้จะสามารถนำไปสู่แนวทางแผนการจัดการการอนุรักษ์และพัฒนากรุงรัตนโกสินทร์เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการได้อย่างเหมาะสม รวมถึงการนำไปพัฒนาต่อยอดใช้ในการออกแบบสิ่งอำนวยความสะดวกแก่คนพิการในพื้นที่อนุรักษ์โบราณสถาน ภูมิทัศน์ประวัติศาสตร์ และเมืองเก่าต่อไป |
