|
การเคลื่อนไหวเพื่อความเป็นประชาธิปไตยของประชาชน หลังอาณานิคม: ศึกษาเปรียบเทียบประเทศเมียนมา อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ (People's Democratic Movement in Post-colonial Period: A Comparative Study of Myanmar, Indonesia and the Philippines) |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | มนตรี กรรพุมมาลย์ |
| Title | การเคลื่อนไหวเพื่อความเป็นประชาธิปไตยของประชาชน หลังอาณานิคม: ศึกษาเปรียบเทียบประเทศเมียนมา อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ (People's Democratic Movement in Post-colonial Period: A Comparative Study of Myanmar, Indonesia and the Philippines) |
| Publisher | คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร |
| Publication Year | 2566 |
| Journal Title | วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร |
| Journal Vol. | 19 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 59-84 |
| Keyword | การเปลี่ยนผ่านทางการเมือง, การเคลื่อนไหวทางสังคม, เมียนมา, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, Political Transition, Social Movement, Myanmar, Indonesia, The Philippines |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jssnu |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jssnu/article/view/264346 |
| ISSN | 2985-2811 (Print), 2985-282X (Online) |
| Abstract | บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบรูปแบบการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองและวิธีการเคลื่อนไหวทางการเมืองของประชาชนของประเทศเมียนมา อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ หลังอาณานิคม โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพเน้นการเก็บรวบรวมข้อมูลเอกสาร และทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิจัยทางประวัติศาสตร์ ผ่านแนวคิดการเปลี่ยนผ่านทางการเมือง การเคลื่อนไหวทางสังคม และการเคลื่อนไหวของนักศึกษา นำเสนอลักษณะของกลุ่มเคลื่อนไหวตามแนวคิดการระดมทรัพยากรและวิธีการเคลื่อนไหวของนักศึกษาที่แสดงออกในการต่อต้านการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองดังกล่าว ผลการศึกษาพบว่า หลังอาณานิคม 3 ประเทศดังกล่าว มีการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองก้าวสู่การเป็นประชาธิปไตยในช่วงเวลาหนึ่ง แต่มีข้อจำกัดด้านเศรษฐกิจที่ตกต่ำ และความขัดแย้งของกลุ่มต่าง ๆ ในทางการเมืองและสังคม ทำให้มีการเปลี่ยนผ่านระบบประชาธิปไตยไปสู่ระบบอื่น ได้แก่ระบบเผด็จการทหาร โดยนายพลเนวินใช้นโยบายพัฒนาสังคมนิยมแบบพม่า (ค.ศ.1962-1988) ระบบเผด็จการทหารของประธานาธิบดีซูฮาร์โตตามระเบียบใหม่ (ค.ศ.1967-1998) ในอินโดนีเซียและการประกาศกฎอัยการศึก (ค.ศ.1972-1981) โดยประธานาธิบดีมาร์กอสใช้อำนาจเผด็จการกำจัดฝ่ายค้านและผู้เห็นต่างในฟิลิปปินส์ (ค.ศ.1972-1986) ส่วนการเคลื่อนไหวทางการเมืองของประชาชนในแต่ละประเทศ พบว่าการเคลื่อนไหวในประเทศพม่าในเหตุการณ์ 8-8-88 เป็นการลุกฮือและการประท้วงของนักศึกษา ซึ่งนักศึกษา ประชาชนและพระสงฆ์ได้ร่วมกันขับไล่เผด็จการพม่า (วันที่ 8 สิงหาคม 1988) การลุกฮือและการประท้วงของนักศึกษาขับไล่เผด็จการอินโดนีเซีย (ในเดือนพฤษภาคม 1998) การปฏิวัติพลังประชาชน หรือเอ็ดซาหรือการปฏิวัติสีเหลืองในฟิลิปปินส์ ค.ศ.1986 ข้อเสนอแนะ ควรส่งเสริมกระบวนการสร้างประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม ด้วยการพัฒนาศักยภาพการเคลื่อนไหวทางการเมืองของภาคประชาชนและส่งเสริมองค์ความรู้ในการเคลื่อนไหวให้มีประสิทธิภาพมากขี้น และมีการถอดบทเรียนปัจจัยจุดแข็งและจุดอ่อนของการเคลื่อนไหวทางการเมืองของประชาชนเพื่อเป็นตัวอย่างในการปรับกลยุทธ์และวิธีการเคลื่อนไหวทางการเมืองในอนาคตของประชาชนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ต่อไปThis paper is aimed to compare the political transition patterns and political movement methods of people in Myanmar, Indonesia, and the Philippines in post-colonial. Using qualitative research emphasizes documentary data collection and data analysis by historical research through the concepts of political transition, social movement, and student movement. Presenting social movement groups characteristics based on resource mobilization and student movement tactics against mentioned political transitions.The results of the study show that in the post-colonial period, the political transitions in three of said countries had moved to the democratic period after independence. However, there were still limitations caused by the economic downturn and the conflicts of various political and social groups which changed from the parliamentary democracy to the authoritarian regime. The military dictatorship under General Ne Win launched the Burmese-style socialist development policy from 1962 to 1988. The authoritarian regime of Suharto's New Order Policy was implemented from 1967 to 1998 in Indonesia. President Marcos declared martial law from 1972 to 1981 to eliminate opposition and dissidents in the Philippines. The people's political movements in these countries consisted of the uprising of 8-8-88 students, people, and monks who joined the Burmese dictatorship protest (August 8, 1988) in Myanmar; the 1998 Indonesian student movement; and the People's Power Revolution or EDSA or Yellow Revolution in the Philippines during 1986. The suggestions are to adopt the participatory democracy concept to strengthen the groups' potential and efficiently promote the knowledge of people's movement. The strong and weak factors learned from people's political movements in each country could be decent lessons for people's movement strategies or tactics in other Southeast Asian countries in the future. |
