|
บทสำรวจกรอบความร่วมมือโลกาภิบาลด้านสภาพภูมิอากาศ (A Survey on Global Climate Governance Arrangements) |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ยศพล จิระวุฒิ |
| Title | บทสำรวจกรอบความร่วมมือโลกาภิบาลด้านสภาพภูมิอากาศ (A Survey on Global Climate Governance Arrangements) |
| Publisher | คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร |
| Publication Year | 2563 |
| Journal Title | วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร |
| Journal Vol. | 16 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 1-36 |
| Keyword | โลกาภิบาล, โลกาภิบาลด้านสภาพภูมิอากาศ, การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ, Global Governance, Global Climate Governance, Climate Change |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jssnu |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jssnu/article/view/244455 |
| ISSN | 1686-9192 (Print), 2697-4657 (Online) |
| Abstract | โลกาภิบาลด้านสภาพภูมิอากาศประกอบด้วยกรอบความร่วมมือการอภิบาลต่าง ๆ ซึ่งสามารถถูกแบ่งประเภทตามลักษณะของผู้เข้าร่วม ได้แก่ รัฐ ตัวแสดงภาครัฐอื่น ๆ และตัวแสดงภาคเอกชน รูปแบบแรกของกรอบความร่วมมือคือระบอบระหว่างประเทศซึ่งรัฐเข้าร่วม กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) เป็นระบอบที่ถูกก่อตั้งเพื่อแก้ไขการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโดยเจาะจง ระบอบอื่นคือความตกลงด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ องค์กรระหว่างรัฐบาล และการประชุมผู้นำระดับสูงของรัฐ เครือข่ายข้ามชาติเป็นอีกรูปแบบของกรอบความร่วมมือซึ่งเกิดขึ้นการรวมกลุ่มของตัวแสดงภาครัฐ ภาคเอกชน หรือทั้งสองกลุ่มตัวแสดง รูปแบบสุดท้ายคือเครือข่ายภายในรัฐซึ่งประกอบด้วยตัวแสดงภาครัฐหรือเอกชนที่ดำเนินกิจกรรมหลัก ๆ ในอาณาเขตของรัฐหนึ่งเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ความพยายามของกรอบความร่วมมือโลกาภิบาลด้านสภาพภูมิอากาศทั้งหลายไม่เพียงพอในการบรรลุเป้าหมายการจำกัดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกให้ต่ำกว่า 2 ?C เหนืออุณหภูมิในช่วงก่อนอุตสาหกรรม เจตจำนงปัจจุบันของรัฐภาคีภายใต้ความตกลงปารีส ไม่สามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกให้สอดคล้องกับปริมาณการปล่อยตามเส้นทางสู่การบรรลุเป้าหมายดังกล่าว กรอบความร่วมมือนอก UNFCCC มีศักยภาพในการลดช่องว่างของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกหรือส่วนต่างระหว่างปริมาณการปล่อยที่ถูกคาดการณ์กับปริมาณการปล่อยตามเส้นทางสู่การบรรลุเป้าหมายในความตกลงปารีส แต่ยังไม่ชัดเจนว่าจะสามารถทดแทนความพยายามที่ขาดไปภายใต้ระบอบ UNFCCC ได้ทั้งหมด Global climate governance consists of various governance arrangements, which could be categorised according to the nature of participants: states, other public actors, and private actors. The first type is an international regime in which states participate. The United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) is the regime founded specifically to address climate change. Other regimes include other environmental agreements, intergovernmental organisations, and high-level forums for government leaders. Transnational networks, which form the second type of arrangements, are groupings of public actors, or private actors, or both. Lastly, sub-state networks comprise public or private actors operating mainly in one state. However, efforts of global climate governance are insufficient to achieve the goal of limiting a global temperature increase to well below 2 degrees Celsius (?C) above pre-industrial levels. The current combined pledges of UNFCCC parties could not reduce greenhouse gas emissions to the level corresponding with the 2 ?C pathway. Governance arrangements outside the UNFCCC have the potential to partly fill the emissions gap, but it remains unclear whether they could compensate for the sluggish efforts under the UNFCCC. |
