|
บทกลอนของกวีหญิงใน เฮียะกุนินอิฌฌุ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | อรรถยา สุวรรณระดา |
| Title | บทกลอนของกวีหญิงใน เฮียะกุนินอิฌฌุ |
| Publisher | สมาคมญี่ปุ่นศึกษาแห่งประเทศไทย |
| Publication Year | 2559 |
| Journal Title | วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา |
| Journal Vol. | 6 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 1-20 |
| Keyword | เฮียะกุนินอิฌฌุ, เทะอิกะ, กลอนญี่ปุ่น |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsn/index |
| Website title | วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา |
| ISSN | 2586-937X |
| Abstract | เฮียะกุนินอิฌฌุเป็นหนังสือรวมบทกลอนญี่ปุ่นซึ่งรวบรวมขึ้นในช่วง ค.ศ. 1235 โดยฟุจิวะระ โนะ ซะดะอิเอะ หรือที่มักเรียกกันว่า "เทะอิกะ" เทะอิกะได้คัดเลือกบทกลอนของกวีที่มีชื่อเสียงจำนวน 100 คน โดยเอามาคนละบท ใน เฮียะกุนินอิฌฌุ มีบทกลอนที่แต่งโดยกวีหญิงทั้งสิ้น 20 บท (ไม่นับรวมบทกลอนพระราชนิพนธ์ของจักรพรรดินีจิโต) โดยในจำนวนนั้นเป็นกลอนหมวดความรัก 14 บท กลอนหมวดฤดูใบไม้ผลิ 2 บท และหมวดอื่น ๆ 5 บท บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการประพันธ์กลอนและความงดงามในบทกลอนของกวีหญิงเหล่านี้ จากการศึกษาพบว่ากลวิธีการประพันธ์ที่ใช้บ่อยในกลอนของกวีหญิงเหล่านี้ได้แก่ คะเกะโกะโตะบะ (คำซ้อนทับพ้องเสียง) เอ็งโงะ (คำสัมพันธ์) และอุตะมะกุระ (การใช้ชื่อสถานที่โยงถึงสิ่งอื่น) ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นกลวิธีการใช้คำที่สื่อโยงความหมายหลายทาง นอกจากนี้ กลอนในหมวดความรักต่างก็ถ่ายทอดความเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวและความทุกข์เพราะความรักของกวีหญิงเหล่านี้ และยังสะท้อนค่านิยมความงามแบบอุฌิน หรือความงามที่แฝงด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันลึกซึ้งอันเป็นแนวทางกลอนของเทะอิกะ |
