|
รูปแบบการจัดการทุนพหุวัฒนธรรมสู่แหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมย่านเมืองเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งธนบุรี |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ตุลยราศรี ประเทพ |
| Title | รูปแบบการจัดการทุนพหุวัฒนธรรมสู่แหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมย่านเมืองเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งธนบุรี |
| Publisher | คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน |
| Journal Vol. | 9 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 66-78 |
| Keyword | ทุนพหุวัฒนธรรม, การท่องเที่ยววัฒนธรรม, ย่านเมืองเก่า, ริมแม่น้ำ |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JRBGS |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JRBGS |
| ISSN | 2822-0463 |
| Abstract | บทนำ: ทุนวัฒนธรรมเป็นปัจจัยเชิงยุทธศาสตร์ที่สำคัญในการสร้างความแตกต่างและมูลค่าเพิ่ม (Added Value) ให้กับสินค้าและบริการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่ขับเคลื่อนด้วยประสบการณ์ (Experience-driven Tourism) และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัตถุประสงค์ของการวิจัย: 1. เพื่อวิเคราะห์และจัดประเภททุนวัฒนธรรมในพื้นที่ย่านเมืองเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งธนบุรี 2. ศึกษาแนวทางการจัดการทุนวัฒนธรรม และ 3. นำเสนอรูปแบบการจัดการทุนพหุวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาสู่แหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน การศึกษานี้ใช้ ระเบียบวิธีวิจัย: ใช้วิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการวิเคราะห์เอกสาร การสังเกตแบบมีส่วนร่วม และการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) กับผู้ให้ข้อมูลหลัก (Key Informants) จำนวน 20 คน ซึ่งประกอบด้วย ผู้นำชุมชน ปราชญ์ท้องถิ่น ผู้ประกอบการ และนักวิชาการด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า (Data Triangulation) ผลการวิจัย: พบว่าพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งธนบุรีมีทุนวัฒนธรรม ที่เข้มแข็งและโดดเด่นโดยเฉพาะมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ (Intangible Cultural Heritage) ซึ่งสะท้อนผ่านวิถีชีวิตและการอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนของ สังคมพหุวัฒนธรรม (พุทธ คริสต์ อิสลาม) อย่างไรก็ตาม การจัดการในปัจจุบันยังขาดกลไกเชิงระบบในการบูรณาการทุนดังกล่าวเข้าสู่ห่วงโซ่คุณค่าของการท่องเที่ยว (Tourism Value Chain) ผู้วิจัยจึงได้นำเสนอ รูปแบบการจัดการทุนวัฒนธรรม 4 มิติ (4D Model) ประกอบด้วย D1: Creative Tourism Promotion การสร้างสรรค์กิจกรรมประสบการณ์ร่วม D2: Cultural Conservation & Inheritance การอนุรักษ์เชิงรุกและสืบทอดภูมิปัญญา D3: Community Livelihood Enhancement การยกระดับเศรษฐกิจฐานรากผ่านการกระจายรายได้อย่างเป็นธรรม D4: Community Relations & Governance การเสริมสร้างธรรมาภิบาลและความสัมพันธ์ในชุมชนพหุวัฒนธรรม สรุป: ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่า “ความยั่งยืนไม่ได้มาจากแค่การขายของ แต่มาจากการบริหารจัดการความสัมพันธ์” หากย่านธนบุรีใช้ 4D Model นี้ จะสามารถเปลี่ยนจากแค่ทางผ่านของนักท่องเที่ยว ให้กลายเป็น "แหล่งเรียนรู้พหุวัฒนธรรมมีชีวิต" ที่สร้างรายได้และรักษาอัตลักษณ์ไปได้พร้อมๆ กัน |
