การปรับเปลี่ยนพยัญชนะท้ายในคำยืมภาษาเขมรที่ใช้ในภาษาไทย : วิเคราะห์ตามแนวทฤษฏีอุตมผล
รหัสดีโอไอ
Creator ผศ.ดร.ราชันย์ นิลวรรณาภา และ จุม สุนนาง
Title การปรับเปลี่ยนพยัญชนะท้ายในคำยืมภาษาเขมรที่ใช้ในภาษาไทย : วิเคราะห์ตามแนวทฤษฏีอุตมผล
Publisher สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
Publication Year 2559
Journal Title วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมและชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
Journal Vol. Vol.3
Journal No. No.2
Page no. 31
Keyword พยัญชนะท้ายในคำยืมภาษาเขมรที่ใช้ในภาษาไทย
ISSN ISSN:2350-9787
Abstract บทความนี้เป็นการนำเสนอข้อมูลการศึกษาทางภาษาศาสตร์ โดยศึกษาลักษณะการปรับเปลี่ยนพยัญชนะท้ายของคำยืมจากภาษาเขมรที่นำมาใช้ในภาษาไทย โดยใช้ทฤษฏีอุตมผล (Optimality Theory) ซึ่งการวิเคราะห์ได้มีการกำหนดเงื่อนไขบังคับในการศึกษาไว้สองลักษณะประกอบด้วย เงื่อนไขบังคับแปลกเด่น และเงื่อนไขบังคับตรง ซึ่งผลการศึกษาพบว่า ลักษณะการปรับเปลี่ยนพยัญชนะท้ายในคำยืมภาษาเขมรที่ใช้ในภาษาไทย สามารถสรุปได้ว่า ในจำนวนหน่วยเสียงพยัญชนะท้ายทั้งหมดของคำยืมภาษาเขมร พบว่ามีพยัญชนะท้ายจำนวน 10 เสียงได้มีการปรับเปลี่ยนเมื่อปรากฏอยู่ในบริบทคำยืมภาษาเขมรในภาษาไทย กล่าวคือ การปรับเปลี่ยนดังกล่าวไม่ได้เกิดขึ้นกับเฉพาะพยัญชนะท้ายที่ไม่ปรากฏในภาษาไทยเท่านั้น แม้พยัญชนะที่มีใช้ในไวยากรณ์ภาษาไทยที่ปรากฏอยู่ในตำแหน่งท้ายพยางค์ก็ได้มีการปรับเปลี่ยน
วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมและชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ