|
อาจริยวัตรอันเตวาสิกวัตรหลักการปฏิบัติเพื่อความดีงามผาสุกแก่หมู่สงฆ์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | พระทวีศักดิ์ ตปสีโล (เฉลิมสิริโรจน์) |
| Title | อาจริยวัตรอันเตวาสิกวัตรหลักการปฏิบัติเพื่อความดีงามผาสุกแก่หมู่สงฆ์ |
| Contributor | ศิริโรจน์ นามเสนา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์ |
| Publication Year | 2565 |
| Journal Title | The Journal of Research and Academics |
| Journal Vol. | 5 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 297-310 |
| Keyword | อาจริยกวัตร, อันเตวาสิกวัตร, ความผาสุกในคณะสงฆ์ |
| URL Website | https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/index |
| Website title | https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/index |
| ISSN | ISSN 2672-9962 (Online) |
| Abstract | บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอาจริยวัตรอันเตวาสิกวัตร: หลักการปฏิบัติเพื่อความดีงามผาสุกแก่หมู่สงฆ์ พบว่า อาจริยวัตรและอันเตวาสิกวัตร เป็นหลักคำสอนเป็นหลักการปฏิบัติเพื่อสร้างความเจริญในหมู่ในคณะของพระภิกษุสงฆ์มาอย่างยาวนานตั้งแต่สมัยพุทธกาลในวัตตขันธกะ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระสมณโคดม ผู้เป็นพระศาสดาได้ทรงบัญญัติข้อวัตร ระเบียบแบบแผนในความเป็นอยู่ให้แก่ภิกษุสงฆ์ได้ถือเอาหลัก "อาจริยวัตรและอันเตวาสิกวัตร" ซี่งกำหนดให้พระอาจารย์ต้องปกครองดูแลอันเตวาสิกนี้เป็นหลักประกันว่ากุลบุตรผู้เข้ามาบวชในพระพุทธศาสนาจะได้รับการศึกษาตามหลักไตรสิกขาอย่างแน่นอน การที่กำหนดให้ทั้งสองฝ่ายกระทำวัตรต่อกันก็เพื่อให้เกิดประโยชน์ คือ เพื่อลดทิฏฐิมานะของศิษย์ ให้มีความเคารพยำเกรงในพระอาจารย์อันจะเป็นการง่ายในการฝึกหัดพัฒนาด้านอื่น ๆ และเพื่อให้ทั้งสองฝ่ายได้ทำอุปการต่อกัน จะได้เกิดความสนิทสนมสมานสามัคคีและความอยู่ร่วมกันอย่างผาสุก เรียบร้อยดีงาม อาจริยวัตรและอันเตวาสิกวัตรนี้มีประโยชน์เกื้อกูลต่อสังคมสงฆ์ทั้งในภาวะปกติและในภาวะที่เกิดความขัดแย้ง กล่าวคือในภาวะปกติ การที่ทั้งสองฝ่ายได้ทำอุปการะต่อกัน สิ่งที่เกิดแน่นอนคือความสมานสามัคคีอย่างแนบแน่น ระหว่างพระอาจารย์และอันเตวาสิกและรวมทั้งพระภิกษุร่วมพระอาจารย์เดียวกัน หากเกิดความขัดแย้งหรือเกิดอธิกรณ์ การที่คณะสงฆ์ได้ทำอุปการะต่อกัน การแก้ปัญหาก็จะเป็นไปโดยง่าย เพราะทั้งสองฝ่ายจะมีความเคารพยำเกรงกัน บางปัญหาก็แก้ได้ เพราะเห็นแก่พระอาจารย์หรือเพราะมีความเคารพยำเกรงในพระอาจารย์ซึ่งถือว่าเป็นเสมือนผู้ให้ผู้ปกครองเช่น ดุจเดียวกับมารดาบิดาในโลกแห่งพระพุทธศาสนา อาจริยกวัตรและอันเตวาสิกวัตรจึงเป็นสายสัมพันธ์เพื่อความสามัคคีในหมู่สงฆ์ |
