|
การบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ จังหวัดนครพนม ตามแนวทางการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | เพ็ญประภา เพชระบูรณิน และคณะ |
| Title | การบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ จังหวัดนครพนม ตามแนวทางการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ |
| Publisher | มหาวิทยาลัยขอนแก่น |
| Publication Year | 2557 |
| Journal Title | วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ |
| Journal Vol. | 10 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 74 |
| Keyword | แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์จังหวัดนครพนม, การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ |
| ISSN | 2310 9018 |
| Abstract | การศึกษาครั้งนี้มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ ตามแนวทางการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ วิเคราะห์สภาพการณ์ของแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ และเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาด้านการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ จังหวัดนครพนม จ านวน 3 แห่ง ได้แก่ วัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร วัดธาตุเรณู และวัดธาตุศรีคูณ เครื่องมือที่ใช้วิจัยคือ แบบสอบถาม และเทคนิคการวิเคราะห์จุดอ่อนจุดแข็งโอกาส และอุปสรรค (SWOT Analysis) ผลการศึกษาพบว่า แหล่งท่องเที่ยวทั้ง 3 แห่ง สามารถพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และการวิเคราะห์จุดอ่อนจุดแข็งโอกาส และอุปสรรค จากการประชุมพบว่า วัดธาตุพนมมีจุดแข็งคือ เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ที่ส าคัญจุดอ่อนคือ ขาดการรวมกลุ่มของชุมชนที่เข้มแข็ง แต่มีโอกาสในการพัฒนาเพราะมีหน่วยงานภาครัฐสนับสนุน และการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว และมีอุปสรรคคือ มีผู้ฉวยโอกาสหาผลประโยชน์จากการเป็นแหล่งท่องเที่ยว วัดธาตุเรณูมีจุดแข็งคือมีการแสดงพื้นบ้านและการแต่งกายที่เป็นเอกลักษณ์ของชุมชน และชาวบ้านยังมีวิถีชีวิตดั้งเดิมแบบภูไท จุดอ่อนคือ เจ้าหน้าที่ขาดการตระหนักถึงผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม และมีโอกาสในการพัฒนาเพราะมีหน่วยงานภาครัฐสนับสนุน พร้อมทั้งการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว และมีอุปสรรคคือ มีผู้ฉวยโอกาสหาผลประโยชน์จากการเป็นแหล่งท่องเที่ยว วัดธาตุศรีคูณ มีจุดแข็งคือชาวบ้านมีวิถีชีวิตดั้งเดิมแบบชนบท และมีความร่วมมือในระดับสูง จุดอ่อนคือ แหล่งท่องเที่ยวยังไม่ได้รับการพัฒนา ป้ายบอกทางไม่ชัดเจน แต่มีโอกาสในการพัฒนาเพราะมีหน่วยงานภาครัฐสนับสนุน และการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว และมีอุปสรรคคือ การประชาสัมพันธ์ไม่มีประสิทธิภาพ และแนวทางในการพัฒนาด้านการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ โดย 1) สร้างความร่วมมือกับทุกภาคส่วน โดยจัดตั้งกลุ่ม และมีผู้มีอ านาจในการตัดสินใจที่ชัดเจน2) จัดให้มีผู้เชี่ยวชาญมาให้ความรู้ด้านสิ่งแวดล้อม 3) จัดอบรมเจ้าหน้าที่ ปราญช์ชาวบ้านหรือมัคคุเทศก์น้อย เพื่อสื่อความหมาย 4) หน่วยงานภาครัฐสนับสนุนสิ่งอ านวยความสะดวกในแหล่งท่องเที่ยว |
