|
การทบทวนขอบเขตงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของประเทศไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | รักพงษ์ แสนศรี |
| Title | การทบทวนขอบเขตงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของประเทศไทย |
| Contributor | ธนวรรณ วรสิงห์ |
| Publisher | Thonburi University |
| Publication Year | 2567 |
| Journal Title | Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University |
| Journal Vol. | 18 |
| Journal No. | 3 |
| Page no. | 1-11 |
| Keyword | การทบทวนขอบเขตงานวิจัย, การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน, เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน, นโยบายสาธารณะ |
| URL Website | https://so03.tci-thaijo.org/index.php/trujournal |
| Website title | Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University |
| ISSN | 2672-9202 |
| Abstract | การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสืบค้น ทบทวนวรรณกรรม และสังเคราะห์ขอบเขตงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในบริบทของประเทศไทย และเพื่อนำเสนอข้อเสนอแนะในการพัฒนางานวิจัย รวมถึงนโยบายด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของประเทศไทย ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Method Research) ด้วยวิธีการทบทวนขอบเขตงานวิจัย (Scoping Review) ในการศึกษา คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามแนวทาง PRISMA Extension for Scoping Reviews (PRISMA-ScR) และเครื่องมือสกัดข้อมูล (Data Extraction Tool) ผลการศึกษา พบว่า มีบทความวิชาการและวิจัยที่ผ่านเกณฑ์การคัดกรองและคัดเลือก จำนวน 51 บทความ ด้านขอบเขตการศึกษา พบว่า จังหวัดต่าง ๆ ของประเทศไทยเป็นพื้นที่ที่ใช้ศึกษาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน แต่ภาคใต้เป็นพื้นที่ที่ใช้ศึกษาและวิจัยมากที่สุด สำหรับขอบเขตประเด็นหลักที่ใช้ศึกษา พบว่าการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (Sustainable Tourism Development) คือประเด็นหลัก (Theme) ที่มุ่งเน้นศึกษาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนมากที่สุด สำหรับขอบเขตด้านตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 เป็นต้นมา พบว่าวิธีวิจัยเชิงปริมาณ มีตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาประมาณ 29 ตัวแปร สำหรับวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ พบว่า ประเด็นที่ใช้ในการศึกษามีประมาณ 12 ประเด็น นอกจากนี้ ผลการศึกษาสามารถนำไปสู่ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของไทยดังนี้ รัฐบาลควรออกนโยบายและมาตรการที่สนับสนุนและส่งเสริมให้ผู้มีส่วนได้เสียในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของไทยนำเกณฑ์การท่องเที่ยวโลก (The GSTC Criteria) มาปรับใช้ในการดำเนินกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว ผลการศึกษาทำให้ทราบถึงช่องว่างงานวิจัย (Research Gap) และทิศทางที่การศึกษาและวิจัยในอนาคตสามารถนำไปปรับใช้ได้ดังนี้ ผลกระทบของนโยบายการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนที่มีต่อผู้มีส่วนได้เสียการท่องเที่ยว ผลกระทบของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนต่อการลดช่องว่างรายได้ระหว่างเมืองกับพื้นที่ห่างไกลและความตั้งใจที่จะเดินทางกลับมาท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนยังอีกครั้ง |
