|
แนวคิดแอคทีฟดีไซน์และกิจกรรมทางกายของพนักงานอาคารสำนักงานในพื้นที่สาธารณะ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | วริษฐา เจริญยิ่งไพศาล |
| Title | แนวคิดแอคทีฟดีไซน์และกิจกรรมทางกายของพนักงานอาคารสำนักงานในพื้นที่สาธารณะ |
| Contributor | จุฬวดี สันทัด |
| Publisher | Thammasat University |
| Publication Year | 2563 |
| Journal Title | Journal of Architectural/Planning Research and Studies |
| Journal Vol. | 17 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 121-136 |
| Keyword | อาคารสำนักงาน, แอคทีฟดีไซน์, พื้นที่สาธารณะ, กิจกรรมทางกาย |
| URL Website | https://www.tci-thaijo.org/index.php/jars/index |
| Website title | ThaiJO |
| ISSN | 1905-2022 |
| Abstract | การมีกิจกรรมทางกายที่ไม่เพียงพอส่งผลให้คนเมืองโดยเฉพาะในกลุ่มวัยทําางาน เช่น ผู้ที่ทําางานในอาคารสําานักงาน เสี่ยงต่อการเป็นโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (Non-Communicable Diseases: NCDs) เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และเป็นสาเหตุสําาคัญของการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร สาเหตุของโรคมาจากวิถีชีวิตรวมทั้งสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปในปัจจุบัน บทความนี้จึงมีเป้าหมายเพื่อศึกษาปัจจัยทางกายภาพในพื้นที่สาธารณะบริเวณอาคารสําานักงานที่เอื้อให้เกิดกิจกรรมทางกายด้วยแนวคิดแอคทีฟดีไซน์ (Active Design) โดยทําาการศึกษาพื้นที่สาธารณะบริเวณอาคารสําานักงานในย่านสีลม จําานวน 3 อาคาร ด้วยวิธีการสําารวจข้อมูลสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ร่วมกับการบันทึกกิจกรรมที่เกิดขึ้นในพื้นที่สาธารณะบริเวณอาคาร เพื่อประเมินระดับกิจกรรมทางกายของพนักงานสําานักงานเทียบกับค่ามาตรฐานที่แนะนําาของการมีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่าง 318 คน มีระยะการเดินเฉลี่ยในช่วง 10 นาที เพียง 209 เมตร ซึ่งต่ําากว่าค่าที่แนะนําาถึง 4 เท่า ส่วนการวิเคราะห์ปัจจัยทางกายภาพของอาคารสําานักงานด้วยแนวคิดแอคทีฟดีไซน์ แบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม คือ 1) ปัจจัยที่ส่งเสริมการเกิดกิจกรรมทางกายโดยตรง ได้แก่ ระบบขนส่งสาธารณะแบบราง โครงข่ายสัญจรย่อย การใช้ประโยชน์ที่ดินแบบผสม และคุณภาพของเส้นทางเดินและอาคารรอบข้าง และ 2) ปัจจัยที่เอื้อต่อการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ซึ่งส่งเสริมการเกิดกิจกรรมทางกายในทางอ้อม ได้แก่ พื้นที่ว่างขนาดเล็ก (pocket space)โดยรอบอาคาร และความต่อเนื่องเป็นลําาดับของพื้นที่รอยต่อระหว่างอาคารสําานักงานกับพื้นที่สาธารณะของเมือง โดยปัจจัยทั้งสองกลุ่มทําางานร่วมกัน เพื่อสร้างบรรยากาศและสภาพแวดล้อมที่มีชีวิตชีวาและเพิ่มโอกาสการเกิดกิจกรรมทางกาย ซึ่งข้อค้นพบจากการศึกษาน่าจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อวิชาชีพและวิชาการ ในประเด็นด้านสุขภาวะในการออกแบบสถาปัตยกรรมและชุมชนเมืองต่อไป |