|
การจัดองค์ประกอบเพื่อการใช้สอยและการเชื่อมต่อที่ว่างในสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | สันติรักษ์ ประเสริฐสุข |
| Title | การจัดองค์ประกอบเพื่อการใช้สอยและการเชื่อมต่อที่ว่างในสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ |
| Publisher | Thammasat Printing House |
| Publication Year | 2558 |
| Journal Title | Journal of Architectural/Planning Research and Studies |
| Journal Vol. | 12 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 29-48 |
| Keyword | การจัดองค์ประกอบ,การใช้สอย,การเชื่อมต่อที่ว่าง,การสืบสาน,การปรับเปลี่ยน,การคิดใหม่-ทำใหม่ |
| ISSN | 1905-2022 |
| Abstract | บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเอกลักษณ์ไทยในสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่เกี่ยวข้องกับการจัดองค์ประกอบเพื่อการใช้สอย และการจัดองค์ประกอบเพื่อการเชื่อมต่อที่ว่าง ในมิติของการสืบสานรูปแบบเดิม การปรับเปลี่ยน และการคิดใหม่-ทำ ใหม่ ระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วย 1) การค้นหาแนวคิดหลักๆ จากการศึกษาทฤษฎี หลักการจากเอกสารวิชาการและกรณีตัวอย่างงานสถาปัตยกรรมที่เกี่ยวข้อง 2) การออกสำ รวจงานสถาปัตยกรรมในภูมิภาคต่าง ๆ 3) การศึกษาแนวคิดของสถาปนิก/นักวิชาการ ทั้งจากการสัมภาษณ์โดยตรงและการสัมภาษณ์ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ 4) การศึกษาระดับความคิดเห็นและการยอมรับรูปแบบสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่จากกลุ่มสถาปนิกทั่วไปและกลุ่มคนทั่วไปโดยใช้แบบสอบถามเฉพาะ 5) การวิเคราะห์ข้อมูลและการอภิปรายผลเพื่อนำ ไปสู่ข้อสรุปเกี่ยวกับแนวคิดและรูปแบบ รวมทั้งการวิเคราะห์ในมิติการสืบสาน การปรับเปลี่ยน และการคิดใหม่-ทำ ใหม่ 6) การสรุปและการเสนอแนะตามสาระของกรอบแนวคิดวิจัยรวมถึงการจัดทำ ข้อเสนอแนะต่อการใช้ประโยชน์และการวิจัยที่เกี่ยวข้องผลการศึกษาพบว่า การจัดองค์ประกอบเพื่อการใช้สอยมีการนำ รูปแบบและแนวคิดในการจัดองค์ประกอบและการจัดผังของเรือนไทยในอดีตมาใช้กับอาคารสมัยใหม่ เช่น การแยกมวลอาคารออกเป็นส่วนย่อย ๆ ล้อมรอบพื้นที่ส่วนกลางการมีพื้นที่รองรับกิจกรรมอเนกประสงค์ การจัดผังเพื่อรองรับการขยายตัว และการจัดผังเพื่อการเชื่อมต่อพื้นที่เข้าด้วยกันโดยคำ นึงถึงบริบทของสังคมปัจจุบัน ส่วนการจัดองค์ประกอบเพื่อการเชื่อมต่อที่ว่างเป็นการแสดงออกถึงจิตวิญญาณแบบตะวันออกที่อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนกับธรรมชาติ โดยแนวทางหนึ่งได้แก่ การวางผังเชื่อมต่อที่ว่างจากภายในสู่ภายนอกอาคารที่สัมพันธ์กับสุนทรียภาพของแสงสว่าง ซึ่งเป็นแนวทางที่สืบสานมาจากการจัดผังเชื่อมต่อที่ว่างของเรือนไทย คือจากพื้นที่ค่อนข้างมืด (ตัวเรือน) สู่พื้นที่แสงสลัว (ระเบียง) และพื้นที่ส่วนสว่างภายนอก (ชาน/ลาน/สวน) ตามลำ ดับ และมีการนำ แนวคิดนี้มาใช้กับการจัดผังของอาคารสมัยใหม่ |
