|
ประเมินผลของขนาดแม่กุ้งและการเปลี่ยนแปลงคุณภาพน้ำต่ออัตราการเขี่ยไข่ทิ้งของแม่กุ้งมังกรเจ็ดสี (Panulirus ornatus) และอิทธิพลของแสงและช่วงเวลาการให้อาหารต่อลูกกุ้งระยะ Phyllosoma |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | รุ่งทิวา คนสันทัด |
| Title | ประเมินผลของขนาดแม่กุ้งและการเปลี่ยนแปลงคุณภาพน้ำต่ออัตราการเขี่ยไข่ทิ้งของแม่กุ้งมังกรเจ็ดสี (Panulirus ornatus) และอิทธิพลของแสงและช่วงเวลาการให้อาหารต่อลูกกุ้งระยะ Phyllosoma |
| Contributor | วาสนา อากรรัตน์ |
| Publisher | สำนักวิจัยและส่งเสริมวิชาการการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้ |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | Journal Of Agricultural Research And Extension |
| Journal Vol. | 43 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 212-225 |
| Keyword | การเขี่ยไข่ทิ้ง, การเพาะพันธุ์กุ้งมังกร, แม่กุ้งมังกรไข่ติดหน้าท้อง, การอนุบาลลูกกุ้งมังกร |
| URL Website | https://li01.tci-thaijo.org/index.php/MJUJN |
| Website title | Journal Of Agricultural Research And Extension |
| ISSN | 2985-0118 (Online) |
| Abstract | การเพาะเลี้ยงกุ้งมังกรเจ็ดสี (Panulirus ornatus) เผชิญกับความท้าทายหลายประการ รวมถึงปัญหาการเขี่ยไข่ทิ้งของแม่กุ้งในโรงเพาะฟักและการตายของลูกกุ้งระยะแรกฟักโดยไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งส่งผลต่อประสิทธิภาพการเพาะเลี้ยง งานวิจัยนี้ประเมินผลของขนาดแม่กุ้งและการเปลี่ยนแปลงคุณภาพน้ำที่อาจมีผลต่อพฤติกรรมเขี่ยไข่ รวมถึงอิทธิพลของแสงและช่วงเวลา ต่อการเลี้ยงลูกกุ้งระยะ primary phyllosoma การทดลองครั้งนี้แบ่งเป็น 2 ส่วน คือ (1) การศึกษาข้อมูลเบื้องต้นถึงผลของขนาดตัว (ความยาวเปลือกคลุมหัว และน้ำหนักตัว) และคุณภาพน้ำต่ออัตราการเขี่ยไข่ทิ้งของแม่กุ้ง (n=5) และ (2) ทดลองแบบแฟกทอเรียล (2×4 factors) เพื่อประเมินอิทธิพลร่วมของแสง (2 สภาวะ) และช่วงเวลาการให้อาหารมีชีวิต (4 ช่วงเวลา) ต่ออัตราการกินอาหารและการตายของลูกกุ้งระยะ primary phyllosoma (n=3) ผลการศึกษาพบว่า ที่ความเค็มเฉลี่ย 30.67±1.15 ส่วนในพันส่วน อัตราการเขี่ยไข่ทิ้งของแม่กุ้งต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ระหว่างแม่กุ้งที่มีขนาดเปลือกคลุมหัว 124–148 มม. และน้ำหนัก 1,967–2,740 กรัม โดยอัตราการเขี่ยไข่เฉลี่ยอยู่ระหว่าง 1.89±0.25–8.25±4.38 กรัม/วัน ซึ่งขนาดแม่กุ้งไม่มีผลต่ออัตราการเขี่ยไข่ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงของปริมาณแอมโมเนียรวมระหว่างการเลี้ยงมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับอัตราการเขี่ยไข่ (r=0.90, P=0.032) ส่วนการเปลี่ยนแปลงคุณภาพน้ำทางกายภาพ (อุณหภูมิ) และทางเคมี (ปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ ความเป็นกรด-ด่าง ปริมาณ ไนไตรท์ และความเป็นด่าง) ไม่มีความสัมพันธ์ต่ออัตราการเขี่ยไข่ นอกจากนี้ ช่วงเวลามีผลต่อการกินอาหาร ของลูกกุ้ง โดยกินอาหารในช่วงเวลา 12.00–18.00 น. มากกว่าช่วงเวลาอื่น ๆ (P<0.05) ด้านอิทธิพลของแสงพบว่าที่สภาวะแสงปกติกับที่สภาวะแสงปิดคลุมตลอดเวลาไม่มีผลต่ออัตราการกินอาหารและอัตราการตายของลูกกุ้งระยะ primary phyllosoma (P>0.05) การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า การควบคุมแอมโมเนียในน้ำให้อยู่ในระดับไม่กระทบต่ออัตราการเขี่ยไข่ทิ้ง และปรับเวลาให้อาหารให้ตรงกับช่วงกินของ phyllosoma ที่เหมาะสมที่สุด สามารถนำไปสู่การเพิ่มประสิทธิภาพการเพาะพันธุ์และอนุบาลกุ้งมังกรเจ็ดสีได้ |
