|
ปัจจัยทางกายภาพที่ส่งเสริมการปฏิสัมพันธ์ในพื้นที่ส่วนกลาง ของโฮสเทลในกรุงเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ชนม์นิภา กันไชยคำ |
| Title | ปัจจัยทางกายภาพที่ส่งเสริมการปฏิสัมพันธ์ในพื้นที่ส่วนกลาง ของโฮสเทลในกรุงเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น |
| Contributor | อภิโชค เลขะกุล |
| Publisher | คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2563 |
| Journal Title | วารสาร สิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างวินิจฉัย (Built Environment Inquiry BEI) |
| Journal Vol. | 19 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 35-56 |
| Keyword | โฮสเทล, พื้นที่ส่วนกลาง, การปฏิสัมพันธ์, ภูมิทัศน์บริการ, เกียวโต |
| URL Website | https://www.tci-thaijo.org/index.php/arch-kku |
| Website title | Built Environment Inquiry Journal Faculty of Architecture Khon Kaen University, Thailand |
| ISSN | 2651-1185 |
| Abstract | ตลาดโฮสเทลเชียงใหม่ในปัจจุบันมีการแข่งขันสูง แต่ส่วนใหญ่แข่งขันกันด้วยราคาทำให้ราคากลางของโฮสเทลมีราคาต่ำและมีแนวโน้มลดลง ในขณะเดียวกัน ตลาดโฮสเทลในกรุงเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น กลับแข่งขันกันด้วยคุณภาพ ผู้วิจัยจึงต้องการทราบแนวทางส่งเสริมคุณภาพของโฮสเทลในกรุงเกียวโตผ่านงานวิจัยนี้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะสภาพแวดล้อมทางกายภาพที่ส่งเสริมการปฎิสัมพันธ์ของลูกค้าในพื้นที่ส่วนกลางของโฮสเทล เก็บข้อมูลโดยการสำรวจลักษณะสภาพแวดล้อมทางกายภาพ และการสังเกตพฤติกรรมของลูกค้าที่มาใช้บริการภายในพื้นที่ส่วนกลางของโฮสเทลชั้นนำ 5 แห่ง ในกรุงเกียวโต และนำมาเปรียบเทียบเพื่อแสดงลักษณะทางกายภาพที่มีความสัมพันธ์กับการปฏิสัมพันธ์ของลูกค้าผลการศึกษาพบปัจจัยทางกายภาพที่มีความสัมพันธ์ระหว่างการตอบสนองทางพฤติกรรมและการปฏิสัมพันธ์สามขั้นตอน คือ 1) ปัจจัยที่ส่งเสริมการเข้าใช้พื้นที่ ได้แก่ การกำหนดสัดส่วนผู้เข้าพักให้มีจำนวนเตียงในห้องพักแบบแชร์ห้องน้ำมากกว่าแบบที่มีห้องน้ำในตัว เป็นโฮสเทลขนาดเล็กรองรับลูกค้าไม่เกิน 75 เตียง มีพื้นที่ส่วนกลางประมาณ 1.16 ตารางเมตรต่อผู้เข้าพัก 1 คน มีกิจกรรมที่เปิดโอกาสให้บุคคลภายนอกใช้พื้นที่ร่วมกับลูกค้าโฮสเทลได้สะดวกและต่อเนื่อง มีทางเข้าออกหลายทางซึ่งเป็นพื้นที่ทางผ่านไปสู่พื้นที่อื่นๆของอาคาร และสามารถมองเห็นและเข้าถึงพื้นที่ส่วนกลางได้โดยง่าย 2) ปัจจัยที่ส่งเสริมการเกิดกิจกรรมทางสังคมโดยรวม ได้แก่ การออกแบบแสงสว่างที่หลากหลาย เช่นแบบส่องรวมทั้งห้อง แบบส่องเฉพาะจุด และแบบส่องเพิ่มบรรยากาศ การจัดให้มีฟังก์ชั่นที่ส่งเสริมให้ลูกค้าได้พูดคุยกับพนักงาน เช่น แผนกต้อนรับ คาเฟ่ และบาร์ และการจัดให้มีโต๊ะที่มีจำนวนที่นั่งต่อโต๊ะที่หลากหลายให้ลูกค้าเลือกนั่ง 3) ปัจจัยที่ส่งเสริมการเกิดกิจกรรมทางสังคมบริเวณที่นั่ง ได้แก่ การออกแบบที่นั่งให้คนอยากนั่งเช่น การใช้สีที่นั่งโทนอบอุ่น เก้าอี้ไม้ โต๊ะไม้ การออกแบบที่นั่งที่ส่งเสริมให้เกิดการสนทนา เช่นการจัดให้ที่นั่งสามารถเข้าถึงได้ง่ายจากทางสัญจรหลัก หันหน้าไปสู่ด้านที่มีคน มีระดับความสูงไม่แตกต่างมากระหว่างคนนั่งและคนยืน และการออกแบบที่นั่งที่สร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะต่อการสนทนา เช่นที่นั่งบริเวณที่แสงน้อย ที่นั่งที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ ไม่มีพนักพิง ใช้วัสดุที่นั่งแบบแข็ง และมีขนาดเล็ก ผลจากการศึกษามีประโยชน์ต่อเจ้าของกิจการและนักออกแบบที่ต้องการส่งเสริมให้เกิดการปฏิสัมพันธ์ของลูกค้าภายในพื้นที่ส่วนกลางของโฮสเทล อันเป็นหนึ่งในปัจจัยที่เพิ่มคุณภาพของประสบการณ์ นำไปสู่ความพึงพอใจในการเข้าพักของลูกค้า ซึ่งนำไปสู่ความสำเร็จและทำให้โฮสเทลสามารถแข่งขันด้วยคุณภาพโดยไม่ต้องลดราคา |
