ผลฉับพลันและการคงอยู่ของการนวดแบบเคาะด้วยความถี่และจำนวนครั้งที่แตกต่างกันต่อเวลาปฏิกิริยาและเวลาในการเคลื่อนไหวของแขนในนักกีฬาแบดมินตันสมัครเล่น
รหัสดีโอไอ
Title ผลฉับพลันและการคงอยู่ของการนวดแบบเคาะด้วยความถี่และจำนวนครั้งที่แตกต่างกันต่อเวลาปฏิกิริยาและเวลาในการเคลื่อนไหวของแขนในนักกีฬาแบดมินตันสมัครเล่น
Creator ธิติพันธุ์ วิชัยยา
Contributor นงนภัส เจริญพานิช
Publisher จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Publication Year 2558
Keyword นักแบดมินตัน, แขน -- การนวด, การบำบัดด้วยการนวด, Badminton players, Arm -- Massage, Massage therapy
Abstract วัตถุประสงค์: 1) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านความถี่และจำนวนครั้งต่อเวลาปฏิกิริยา เวลาในการเคลื่อนไหวของของแขนของผลฉับพลันและการคงอยู่หลังการนวดแบบเคาะในนักกีฬาแบดมินตันสมัครเล่น 2) เพื่อศึกษาผลฉับพลันและการคงอยู่ของเทคนิคการนวดแบบเคาะด้วยความถี่และจำนวนครั้งที่แตกต่างกันต่อเวลาปฏิกิริยา เวลาในการเคลื่อนไหวของแขนในนักกีฬาแบดมินตันสมัครเล่น วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักกีฬาแบดมินตันชายที่มีอายุระหว่าง 18-25 ปี ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์คัดเข้าจำนวน 14 คนโดยจะได้รับการทดสอบเวลาปฏิกิริยา เวลาในการเคลื่อนไหว และเวลาในการตอบสนองของการเคลื่อนไหวแขน จำนวน 3 ครั้ง เป็น ก่อนการเคาะ, หลังการเคาะทันที และ หลังการเคาะ 15 นาทีโดยกลุ่มตัวอย่างทุกคนจะได้รับการเคาะทั้ง 4 รูปแบบ แบ่งเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม LL (Low Frequency and Low Repetition), กลุ่ม LH (Low Frequency and High Repetition), HL (High Frequency and Low Repetition) และ HH (High Frequency and High Repetition) โดยสุ่มลำดับของการวิจัย โดยเว้นระยะเวลา 5 วันในการเปลี่ยนกลุ่ม นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลสถิติ โดยกำหนดระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p-value < 0.05 ผลการวิจัย: ผลการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม พบว่าความถี่ในการนวดแบบเคาะเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อเวลาปฏิกิริยาของแขนอย่างมีนัยสำคัญที่ความถี่เดียวกัน จำนวนครั้งเป็นปัจจัยร่วมที่มีผลต่อเวลาปฏิกิริยาของแขนอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเปรียบเทียบผลภายในกลุ่มที่ได้รับการเคาะด้วยความถี่สูง (HL) แสดงความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของทั้งเวลาปฏิกิริยา เวลาในการเคลื่อนไหว และเวลาในการตอบสนอง ขณะที่กลุ่ม HH แสดงความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะเวลาในการเคลื่อนไหวและเวลาในการตอบสนองและเฉพาะกลุ่ม HH ที่แสดงผลคงค้างของเวลาในการตอบสนองหลังการเคาะ 15 นาทีอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนกลุ่มที่เคาะด้วยความเร็วต่ำ (LL และ LH) ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทุกตัวแปร สรุปผลการวิจัย: การเคาะที่ความถี่ 1.5 Hz สามารถกระตุ้นการรับสัมผัสทางกลได้และเมื่อเคาะ 1.5 Hz จำนวน 45 ครั้ง สามารถแสดงผลคงค้างของเวลาในการตอบสนองเป็นเวลา 15 นาที ผู้วิจัยจึงเห็นว่าความถี่และจำนวนครั้งข้างต้นเป็นรูปแบบที่เหมาะสมสำหรับการกระตุ้นให้กล้ามเนื้อมีการหดตัวที่เร็วขึ้นได้
URL Website cuir.car.chula.ac.th
Chulalongkorn University

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File #1
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ