|
การพัฒนาแนวความคิดและกระบวนวิธีการออกแบบเครื่องแต่งกายสำหรับการแสดง |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การพัฒนาแนวความคิดและกระบวนวิธีการออกแบบเครื่องแต่งกายสำหรับการแสดง |
| Creator | พันธุ์ชนะ สุนทรพิพิธ |
| Contributor | พรสนอง วงศ์สิงห์ทอง |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2557 |
| Keyword | การออกแบบเครื่องแต่งกาย, เครื่องแต่งกาย -- ประวัติ, การแต่งกายในศิลปกรรม, ละคร, ละคร -- ประวัติ, เครื่องแต่งกายละคร, Costume design, Costume -- History, Clothing and dress in art, Theater, Theater -- History |
| Abstract | งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อสร้างกระบวนการอย่างง่ายในการออกแบบเครื่องแต่งกายเพื่อการแสดง สำหรับละครเวที ในแนวทางที่มีการปรับแปลงบริบทและเน้นการนำเสนอมุมมองของผู้กำกับการแสดง (Director’s Interpretation) ผ่านศึกษาและลงมือปฏิบัติการออกแบบเครื่องแต่งกายที่ใช้ในการแสดงจริง ด้วยการเลือกทำงานในงานการแสดงที่มีแนวทางของการปรับแปลงบริบทและเน้นการนำเสนอมุมมองของผู้กำกับการแสดง (Director’s Interpretation) จนเกิดเป็นโครงสร้าง 5X และวิธีการวิเคราะห์ตัวละคร แบบ 4A ซึ่งผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น อันจะทำให้เกิดเป็นกระบวนการออกแบบที่เรียกว่า V.I.P. Process ที่จะสามารถนำนักออกแบบไปสู่กระบวนการสร้างแบบร่างเครื่องแต่งกายเพื่อการแสดงได้ กล่าวคือ V: Visualization เป็นขั้นตอนการค้นคว้าหาข้อมูล (Research) เพื่อให้นักออกแบบสามารถมองเห็นภาพเครื่องแต่งกายของตัวละคร ผ่านกระบวนการวิเคราะห์ตัวละครทั้งด้านที่มาที่ไปและรายละเอียดต่างๆ ของเครื่องแต่งกาย (โครงสร้าง 5X) จนเกิดเป็น Reference Board I: Inspiration เป็นขั้นตอนการพัฒนาแนวคิดที่กำหนดโดยผู้กำกับการแสดงและนักออกแบบเครื่องแต่งกายผ่าน “รหัสคำ” หรือ Keywords เพื่อให้เกิดเป็น Inspiration Board P: Process of Design เป็นกระบวนการการออกแบบเครื่องแต่งกาย ที่เน้นการออกแบบผ่านปัจจัยสำคัญ (Elements) ที่มีความจำเป็นทางด้านการออกแบบเครื่องแต่งกายอย่างสอดคล้องกับลักษณะนิสัยของตัวละคร ประกอบด้วย กลุ่มสี ลวดลาย พื้นผิว และรูปแบบของเครื่องแต่งกาย |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
