|
ความแตกต่างของพัฒนาการของเด็กอายุ 3-5 ปี ระหว่างเด็กในกรุงเทพ กับ เด็กในภาคเหนือตอนบน |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | ความแตกต่างของพัฒนาการของเด็กอายุ 3-5 ปี ระหว่างเด็กในกรุงเทพ กับ เด็กในภาคเหนือตอนบน |
| Creator | นงคราญ สมบูรณ์มี |
| Contributor | อลิสา วัชรสินธุ |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2556 |
| Keyword | พัฒนาการของเด็ก -- ไทย -- กรุงเทพฯ, พัฒนาการของเด็ก -- ไทย (ภาคเหนือ), Child development -- Thailand -- Bangkok |
| Abstract | การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเปรียบเทียบ ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาความแตกต่างของพัฒนาการของเด็กในกรุงเทพฯ กับ เด็กในภาคเหนือตอนบน และทราบถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อพัฒนาการของเด็กในกรุงเทพฯ กับ เด็กในภาคเหนือตอนบน เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างเด็กทั้งหมด 260 คน แยกเป็นเด็กในกรุงเทพฯ 130 คน ในลำพูน 130 คน โดยใช้ แบบคัดกรอง หมายถึง แบบคัดกรองพัฒนาการเด็ก อายุแรกเกิด – 5 ปี ฉบับกรมสุขภาพจิต (70 ข้อ) ของสถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข (Thai Development Skill Inventory for Children From Birth to Five Year : TDSI) และแบบแบบสอบถามซึ่งประกอบด้วย ข้อมูล 1)ด้านตัวเด็ก 2)ด้านครอบครัว 3)ด้านบิดา มารดา หรือผู้เลี้ยงดูเด็ก ในการให้ผู้ปกครองเด็กตอบ โดยใช้การทดสอบการแจกแจงแบบ Hypergeomatric Distribution ด้วย Exact test ในการทดสอบความแตกต่างของข้อมูลทั่วไป และเปรียบเทียบความแตกต่างของพัฒนาการเด็กของทั้งสองที่ และตรวจสอบปัจจัยที่มีผลต่อพัฒนาการเด็กด้านต่างๆด้วยสถิติ Fisher’s Exact Test และ Chi-Square ผลการศึกษาพบว่าพบว่าไม่มีความแตกต่างของพัฒนาการ ทั้ง 5 ด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการของเด็กด้านต่างๆ ได้แก่ พัฒนาการด้านการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กและสติปัญญา (FM) ในกรุงเทพฯ พบว่ามีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กันคือ บุคคลที่เด็กอาศัยอยู่ด้วย เด็กที่อาศัยอยู่กับทั้งบิดาและมารดา มีพัฒนาการที่สมวัยมากกว่าเด็กที่อาศัยอยู่กับบิดาคนเดียว มารดาคนเดียว ญาติ หรืออื่นๆ (p<0.001) เด็กที่อยู่ในครอบครัวที่บิดมารดาที่มีสถานภาพสมรุสกัน มีพัฒนาการที่สมวัยมากกว่าเด็กที่อยู่ในครอบครัวที่มีบิดามารดาสถานภาพ หย่าร้าง แยกกันอยู่และเป็นหม้ายย (p=0.005) ส่วนพัฒนาการด้านการเข้าใจภาษา (RL) ในกรุงเทพฯ พบว่ามีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กัน คือ เด็กที่เล่นมือถือ เกมส์เฉลี่ยวันละ มากกว่า 3 ชั่วโมง มีผลต่อพัฒนาการมากกว่าเด็กที่เล่นน้อยกว่า 3 ชั่วโมง (p=0.025) พัฒนาการด้านการใช้ใจภาษา (EL) ในลำพูน พบว่ามีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กัน คือ การสูบบุหรี่ของมารดาก่อนการตั้งครรภ์ (p=0.034) และการสูบบุหรี่ระหว่างเลี่ยงดูเด็ก (p=0.025) และพัฒนาการด้านการช่วยเหลือตนเองและสังคม (PS) ในลำพูนพบว่า มีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กัน คือ การสูบบุหรี่ของมารดาระหว่างการตั้งครรภ์ (p=0.038) และการดื่มแอลกอฮอล์ของมารดาระหว่างการตังครรภ์ (p=0.031) |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
