|
เหตุการณ์สะเทือนขวัญ และการพยายามฆ่าตัวตาย ในผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีน ณ สถาบันธัญญารักษ์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | เหตุการณ์สะเทือนขวัญ และการพยายามฆ่าตัวตาย ในผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีน ณ สถาบันธัญญารักษ์ |
| Creator | อังคณา ทองสม |
| Contributor | รัศมน กัลยาศิริ |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2556 |
| Keyword | ยาบ้า, ยาเสพติด -- ผลกระทบทางสรีรวิทยา, สุขภาพจิต, Narcotics -- Physiological effect, Mental health |
| Abstract | วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเหตุการณ์สะเทือนขวัญของผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีน การพยายามฆ่าตัวตายของผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีน ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์สะเทือนขวัญกับการพยายามฆ่าตัวตายของผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีน ณ สถาบันธัญญารักษ์วิธีการศึกษา ได้ศึกษาในผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีน ที่เข้ารับการบำบัดที่สถาบันธัญญารักษ์ในช่วงปี 2551-2555 ที่ได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลไว้เบื้องต้นแล้วจากงานวิจัยที่ชื่อว่า อิทธิพลของพันธุกรรมร่วมกับสิ่งแวดล้อมในกลุ่มอาการโรคจิตที่เกิดจากการติดสารเมทแอมเฟตามีนหรือยาบ้า ของผู้ป่วยที่เข้ารับการบำบัดรักษาในสถาบันธัญญารักษ์จำนวน 991 คน โดยใช้แบบสอบถาม SSADDA แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล จากsection A ภาวะซึมเศร้า จาก section J อาการจิตหวาดระแวงจากการใช้สารเมทแอมเฟตามีน จาก section F 2) การพยายามฆ่าตัวตาย จาก section N 3)เหตุการณ์สะเทือนขวัญจาก section O นำเสนอความถี่ ร้อยละของปัจจัยต่างๆที่มีความสัมพันธ์กับการพยายามฆ่าตัวตาย และ เหตุการณ์สะเทือนขวัญ ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์สะเทือนขวัญกับการพยายามฆ่าตัวตาย โดยใช้การทดสอบไคสแควร์ และวิเคราะห์ความถดถอยลอจิสติกเพื่อหาปัจจัยทำนายการพยายามฆ่าตัวตาย โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติไว้ที่ระดับน้อยกว่า 0.05ผลการศึกษา ผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีน พบผู้ที่มีเหตุการณ์สะเทือนขวัญ ร้อยละ 16.3 ผู้ที่พยายามฆ่าตัวตาย ร้อยละ 17 และพบว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการพยายามฆ่าตัวตายได้แก่ เพศ(p<0.001) การมีอาการจิตระแวงจากการใช้สารแมทแอมเฟตามีน (p<0.001) ความรุนแรงของการใช้สารเสพติด (p<0.001) การมีอาชีพ (p =0.007)อายุ (p =0.007)และระดับการศึกษา (p =0.0022 ) โดยเหตุการณ์สะเทือนขวัญมีความสัมพันธ์กับการพยายามฆ่าตัวตาย ได้แก่ เพศหญิงมีค่าความเสี่ยง 1.9 เท่า (95%CL1.3-2.8) อายุมากขึ้นมีค่าความเสี่ยง 1.9 เท่า (95%1.1-3.3) การมีรายได้ครอบครัวที่สูงกว่า มีค่าความเสี่ยง 5.5 เท่า (95%CL2.1-14.5) ภาวะซึมเศร้า มีค่าความเสี่ยง 6.9 เท่า (95 %1.4-34.0) อาการจิตหวดระแวงจากการใช้สาร มีค่าความเสี่ยง 1.6 เท่า (95 %.CL 1.1-2.4)และความรุนแรงของการติดสารเมทแอมเฟตามีน มีค่าความเสี่ยง 1.6 เท่า (95 %.CL 1.1-2.4) |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
