เภสัชจลนศาสตร์ประชากรของยาฟีโนบาร์บิทาลในผู้ป่วยโรคลมชัก ณ สถาบันประสาทวิทยา
รหัสดีโอไอ
Title เภสัชจลนศาสตร์ประชากรของยาฟีโนบาร์บิทาลในผู้ป่วยโรคลมชัก ณ สถาบันประสาทวิทยา
Creator อัญชลี อรรถอินทรีย์
Contributor ธิติมา วัฒนวิจิตรกุล, สมชาย โตวณะบุตร
Publisher จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Publication Year 2556
Keyword Phenobarbital -- Pharmacokinetics, Barbiturates -- Pharmacokinetics, Pharmacokinetics, Epilepsy -- Treatment, ฟีโนบาร์บิทาล -- เภสัชจลนศาสตร์, บาร์บิตุเรต -- เภสัชจลนศาสตร์, เภสัชจลนศาสตร์, ลมบ้าหมู -- การรักษา
Abstract วัตถุประสงค์ เพื่อสร้างแบบจำลองทางเภสัชจลนศาสตร์ประชากรที่ใช้ประมาณค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ และหาปัจจัยที่มีผลต่อค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ของยาฟีโนบาร์บิทาลในผู้ป่วยโรคลมชัก วิธีดำเนินการวิจัย เภสัชจลนศาสตร์ประชากรวิเคราะห์ได้จากผลตรวจวัดความเข้มข้นของระดับยา ฟีโนบาร์บิทาลในเลือดที่ได้จากการปฏิบัติงานประจำ 265 ตัวอย่าง ของผู้ป่วยโรคลมชักจำนวน 164 ราย ที่เข้ารับการรักษาในแผนกผู้ป่วยนอกประสาทวิทยา สถาบันประสาทวิทยา ถูกวิเคราะห์ด้วยวิธี nonlinear mixed effects modeling โดยใช้โปรแกรม NONMEM ลักษณะทางเภสัชจลนศาสตร์ของยาฟีโนบาร์บิทาลสามารถอธิบายได้ด้วยแบบจำลองแบบหนึ่งห้อง ซึ่งมีการดูดซึมยาและการกำจัดยาแปรผันตรงกับความเข้มข้นของยา วิธี first-order conditional estimation method with interaction (FOCEI) ถูกใช้เพื่อวิเคราะห์หาค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ร่วมกับหาปัจจัยที่มีผลต่อค่าพารามิเตอร์จากวิธี stepwise forward addition และ stepwise backward elimination ความผันแปรระหว่างบุคคล และความผันแปรจากสาเหตุอื่นอธิบายโดยใช้แบบจำลอง proportional model และทดสอบความถูกต้องของแบบจำลองด้วยวิธี bootstrap จากการสุ่มตัวอย่างทั้งหมด 1,000 กลุ่ม ผลการวิจัย ฟีโนบาร์บิทาลมีอัตราการกำจัดยา (apparent oral clearance, CL/F) เท่ากับ 0.214 ลิตรต่อชั่วโมง ปริมาตรการกระจายยา เท่ากับ 24.3 ลิตร และค่าคงที่อัตราการดูดซึมยา เท่ากับ 1.33 ต่อชั่วโมง ปัจจัยที่มีผลต่ออัตราการกำจัดยาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การใช้วัลโปรอิกแอซิด (valproic acid, VPA) ร่วม และน้ำหนักตัว (body weight, BW) อธิบายความสัมพันธ์ได้ดังสมการ CL/F (ลิตรต่อชั่วโมง) = 0.224 x (1 – (0.229 x VPA)) x (1 + 0.0105 x (BW - 57)) ค่าความผันแปรระหว่างบุคคลของอัตราการกำจัดยา และค่าความผันแปรจากสาเหตุอื่น เท่ากับร้อยละ 19.52 และ 24.15 ตามลำดับ ค่าพารามิเตอร์จาก final model และจากการทดสอบด้วยวิธี bootstrap มีค่าใกล้เคียงกัน และอยู่ในช่วงความเชื่อมั่นที่ร้อยละ 95 สรุปผลการวิจัย การศึกษาเภสัชจลนศาสตร์ประชากรของยาฟีโนบาร์บิทาลที่ได้ข้อมูลผู้ป่วยจากการปฏิบัติงานประจำ มีแบบจำลองที่เหมาะสมโดยอธิบายด้วยลักษณะทางเภสัชจลนศาสตร์แบบหนึ่งห้อง มีการดูดซึมยาและการกำจัดยาแปรผันตรงกับความเข้มข้นของยา ซึ่งปัจจัยที่มีผลต่ออัตราการกำจัดยาของฟีโนบาร์บิทาล ได้แก่ การใช้วัลโปรอิกแอซิดร่วม และน้ำหนักตัว
URL Website cuir.car.chula.ac.th
Chulalongkorn University

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File #1
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ