การประเมินศักยภาพของเทคนิค Time-Series InSAR เพื่อศึกษาการเคลื่อนตัวของรอยเลื่อนมีพลังขนาดเล็กในประเทศไทยและสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์
รหัสดีโอไอ
Title การประเมินศักยภาพของเทคนิค Time-Series InSAR เพื่อศึกษาการเคลื่อนตัวของรอยเลื่อนมีพลังขนาดเล็กในประเทศไทยและสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์
Creator ปัทมา พอดี
Contributor อิทธิ ตริสิริสัตยวงศ์
Publisher จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Publication Year 2556
Keyword วิทยาแผ่นดินไหว, รอยเลื่อน (ธรณีวิทยา), ดาวเทียมในการศึกษา, Seismology, Faults (Geology), Artificial satellites in education, ปริญญาดุษฎีบัณฑิต
Abstract งานวิจัยนี้ศึกษาการเคลื่อนตัวของรอยเลื่อนมีพลัง โดยใช้ภาพจากดาวเทียมเรดาร์ ในส่วนแรกศึกษา Interseismic Motion บริเวณกลุ่มรอยเลื่อนศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ด้วยเทคนิค PSInSAR โดยใช้ภาพ Radarsat-1 จำนวน 12 ภาพ ผลการศึกษาพบว่า ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของอัตราการเคลื่อนตัวมีขนาดใกล้เคียงกับอัตราการเคลื่อนตัวที่อยู่ระหว่าง -25.8 (ทิศทางเข้าหาระบบเรดาร์) ถึง +23.2 (ทิศทางออกจากระบบเรดาร์) มม./ปี ทำให้อัตราการเคลื่อนตัวที่ได้ไม่เหมาะสมที่จะนำไปศึกษาต่อไปส่วนที่สองของการศึกษานี้ประกอบด้วยการวัด Coseismic Motion ของแผ่นดินไหว Tarlay ขนาด Mw6.8 บริเวณฝั่งตะวันตกของรอยเลื่อน Nam Ma ในประเทศเมียนมาร์ ด้วยเทคนิค 2-pass DInSAR โดยใช้ภาพ PALSAR จำนวน 4 ภาพ ค่าการเคลื่อนตัวที่ได้นำไปผ่านกระบวนการ Inversion ด้วยแบบจำลอง Single-patch ซึ่งได้ค่า Slip 2.5 เมตร และแบบจำลอง Multi-patch ที่ได้ค่าเฉลี่ยของ Slip 1.36 เมตร ค่า Slip จากแบบจำลอง Single-patch ให้ค่าคาบอุบัติซ้ำอยู่ระหว่าง 1,040 ถึง 4,160 ปี จากค่าพารามิเตอร์รอยเลื่อนที่ได้คำนวณ Coulomb Stress Change พบแรงเค้นเพิ่มขึ้นสูงสุดคือ 0.6 บาร์ ทางตะวันออกของรอยเลื่อนแม่จัน และ 0.15 บาร์ ที่รอยเลื่อนแม่อิงและเชียงคำในส่วนสุดท้ายของการศึกษาเป็นการตรวจวัด Postseismic Motion ของแผ่นดินไหว Tarlay ด้วยเทคนิค PSInSAR โดยใช้ภาพ Radarsat-2 จำนวน 19 ภาพ ผลการศึกษาพบอัตราการเคลื่อนตัวระหว่าง -24.3 ถึง +34.5 มม./ปี รูปแบบที่ตรวจวัดได้สอดคล้องกับ Postseismic Motion นอกจากนี้ การศึกษาตรวจพบอัตราการเคลื่อนตัวระหว่าง –10 ถึง +10 มม./ปี บริเวณรอยเลื่อนแม่จัน ซึ่งรูปแบบการเคลื่อนตัวที่ปรากฎสอดคล้องกับลักษณะการเคลื่อนตัวในช่วง Interseismic ของรอยเลื่อนมีพลังอย่างชัดเจนผลจากการศึกษา Coseismic Motion แสดงให้เห็นจุดเด่นของภาพจากระบบเรดาร์ที่ใช้ความยาวคลื่น L-band ในการตรวจหาการเคลื่อนตัวของรอยเลื่อนมีพลัง ในทางตรงข้ามผลลัพธ์จากการใช้เทคนิค PSInSAR เผยให้เห็นข้อจำกัดของภาพจากระบบ C-band คือจำนวนจุด PS ที่ค่อนข้างน้อยและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานที่มีขนาดใหญ่ดังที่พบในกรณีศึกษา Interseismic Motion เมื่อนำมาใช้ในบริเวณป่าเขตร้อนชื้นอย่างเช่นบริเวณรอยเลื่อนศรีสวัสดิ์
URL Website cuir.car.chula.ac.th
Chulalongkorn University

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File #1
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ