|
การประยุกต์ใช้การระเหยของน้ำโดยไม่เพิ่มความชื้นเพื่อลดอุณหภูมิอากาศภายในห้อง |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การประยุกต์ใช้การระเหยของน้ำโดยไม่เพิ่มความชื้นเพื่อลดอุณหภูมิอากาศภายในห้อง |
| Creator | นฎา แสนราษฎร์, 2522- |
| Contributor | สุนทร บุญญาธิการ |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2545 |
| Keyword | น้ำกับสถาปัตยกรรม, การระเหย, อุณหภูมิ, ความชื้น, การปรับอากาศ |
| Abstract | เนื่องจากสภาพภูมิอากาศที่ร้อนของประเทศไทย ทำให้มีความต้องการใช้พลังงานในการปรับอากาศเพื่อสร้างสภาวะน่าสบายให้แก่ผู้อยู่อาศัยอย่างมหาศาล ดังนั้น เพื่อเป็นการลดพลังงานจึงนำเอาระบบการทำความเย็น จากการระเหยของน้ำโดยรูปแบบของท่อลม ในการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อลดอุณหภูมิอากาศภายในห้องสำหรับอาคารที่พักอาศัย ขั้นตอนการวิจัยประกอบด้วย 1) หาตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการระเหยของน้ำ 2) หาสมการหลักเพื่ออธิบายความสัมพันธ์ของตัวแปร และสามารถทำนายอุณหภูมิอากาศภายในท่อทดสอบได้ 3) เสนอแนวทางการระเหยของน้ำของท่อทดสอบ เพื่อลดพลังงานและเหมาะสมต่อการใช้งานจริง ซึ่งทำการทดสอบภายในห้องทดสอบขนาด 30.6 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งนำอากาศภายในห้องผ่านท่อทดสอบทดสอบสแตนเลสขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 นิ้ว ซึ่งมีพื้นที่ผิวทั้งหมด 2.34 ตารางเมตร เพื่อลดอุณหภูมิโดยการระเหยของน้ำที่ผิวท่อแล้วนำกลับเข้าสู่ภายในห้องอีกครั้ง ผลจากการวิจัยพบว่า พบว่า ช่วงกลางวัน เวลา 12.00น ถึง 15.00น ซึ่งมีสภาพอากาศภายนอกอาคารที่อุณหภูมิสูง ปริมาณความชื้นสัมพัทธ์ต่ำ มีความเร็วลมอย่างน้อย 1 เมตรต่อวินาที และไม่มีอิทธิพลของรังสีดวงอาทิตย์โดยตรงคือตัวแปรที่ทำให้ประสิทธิภาพการระเหยของน้ำสามารถเกิดขึ้นได้มากที่สุด โดยสามารถลดอุณหภูมิอากาศภายในท่อทดสอบ 2.5 องศาเซลเซียส และแสดงความสัมพันธ์ของตัวแปรได้ด้วยสมการ สำหรับระยะเวลาการให้น้ำที่เหมาะสมต่อการระเหยของน้ำของท่อทดสอบ คือ การเปิดให้น้ำเป็นเวลา 30 นาทีแล้วหยุดให้น้ำเป็นเวลา 1 ชั่วโมง สามารถลดอุณหภูมิอากาศลงได้ 3 องศาเซลเซียสเท่าเดิม การลดอุณหภูมิอากาศภายในห้องโดยการระเหยของน้ำด้วยระบบท่อลมเป็นอีกแนวทางที่สามารถลดอุณหภูมิอากาศภายในห้องได้ โดยมีตัวแปรสำคัญที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการลดอุณหภูมิอากาศ คือ ปริมาณความชื้นในอากาศภายนอกร่วมกับการออกแบบท่อลมที่ทำให้อากาศภายในท่อสามารถสัมผัสกับพื้นที่ผิวเพื่อแลกเปลี่ยนความร้อนได้มากที่สุด และใช้วัสดุที่เป็นตัวกลางแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดี ไม่เกิดสนิม การเพิ่มพื้นที่ผิวแก่ท่อทำให้ประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนความร้อนสูงขึ้น ดังเช่นท่อลมบ้านชีวาทิตย์ที่ทำการศึกษาเปรียบเทียบมีพื้นที่ผิวท่อ 7.54 ตารางเมตร มากกว่าท่อทดสอบ 3.5 เท่า สามารถลดอุณหภูมิอากาศได้ต่ำกว่าท่อทดสอบ 4.85 องศาเซลเซียส ในการนำมาประยุกต์ใช้กับอาคารจริงให้มีประสิทธิภาพต้องเป็นอาคารที่ใช้ระบบทำความเย็นแบบธรรมชาติ |
| ISBN | 9741731256 |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
