|
การใช้รหัสที่ปรากฏในงานนักเขียนการ์ตูนไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การใช้รหัสที่ปรากฏในงานนักเขียนการ์ตูนไทย |
| Creator | ประสพโชค นวพันธุ์พิพัฒน์ |
| Contributor | ศิริชัย ศิริกายะ |
| Publisher | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| Publication Year | 2540 |
| Keyword | การ์ตูน -- ไทย, สัญศาสตร์, สัญศาสตร์กับวรรณกรรม, สัญศาสตร์กับศิลปะ, การวิเคราะห์เนื้อหา, Caricatures and cartoons -- Thailand, Semiotics, Semiotics and literature, Semiotics and the arts, Content analysis (Communication) |
| Abstract | การศึกษาเรื่อง "การใช้รหัสที่ปรากฏในงานของนักเขียนการ์ตูนไทย" นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อชี้ให้เห็นและเข้าใจถึงการเลือกใช้รหัสของนักเขียนการ์ตูนไทย ในการถ่ายทอดทัศนคติและความคิดของตนมายังผู้อ่าน และเพื่อวิเคราะห์ให้ทราบถึงลักษณะเฉพาะในการใช้รหัสตามประเภทของการ์ตูนที่แตกต่างกัน อันจะสามารถนำมาเป็นแนวทางในการสร้างสรรค์ "ตัวสาร" ให้เหมาะสมกับผู้รับสารและเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ โดยใช้การศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากผลงานและสัมภาษณ์เจาะลึกนักวาดการ์ตูนประเภทต่างๆ ที่มีชื่อเรื่อง นำมาวิเคราะห์ผลโดยอาศัยกรอบทฤษฎีและแนวคิดต่างๆ ผลจากการศึกษาการ์ตูน 3 ประเภทคือ การ์ตูนการเมือง การ์ตูนเด็ก การ์ตูนตลกพบว่า ประเภทของการ์ตูนที่แตกต่างกัน จะมีการใช้รหัสที่คล้ายคลึงกันแต่วางน้ำหนักความสำคัญไม่เท่ากัน เช่นรหัสเฉพาะของการ์ตูน รหัสภาษา มุข และรหัสเสริมอื่นๆ ขณะเดียวกันก็มีข้อแตกต่างที่เห็นได้เด่นชัดคือ ส่วนใหญ่ของการ์ตูนการเมืองต้องการตัวอ้างอิง ขณะที่การ์ตูนเด็กและการ์ตูนตลกไม่ต้องการตัวอ้างอิงถึง และยังมีปริบทอื่นๆ ที่เข้ามามีอิทธิพลต่อการใช้รหัส เช่นเงื่อนไขเวลา วัฒนธรรมประสบการณ์เป็นต้น นอกจากนี้ เมื่อมุ่งศึกษาในปริบททางวัฒนธรรมจะเป็นว่า โลกของการ์ตูนเป็นโลกสมมติ ที่ได้สร้างวัฒนธรรมการ์ตูนเฉพาะของตนเองขึ้นมาชุดหนึ่ง เป็นวัฒนธรรมที่ยอมรับร่วมกันระหว่างผู้วาดในฐานะผู้ส่งสารและผู้ดูการ์ตูนในฐานะผู้รับสาร |
| ISBN | 9746385925 |
| URL Website | cuir.car.chula.ac.th |
