|
จารึกเทวานีกะ (จารึกวัดหลวงเก่า) กับความเป็นกาวยะประเภทจัมปู |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | พระมหากวีศักดิ์ วาปีกุลเศรษฐ์ |
| Title | จารึกเทวานีกะ (จารึกวัดหลวงเก่า) กับความเป็นกาวยะประเภทจัมปู |
| Publisher | วารสารวิพิธพัฒนศิลป์ โครงการบัณฑิตศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ |
| Publication Year | 2564 |
| Journal Title | วารสารวิพิธพัฒนศิลป์ |
| Journal Vol. | 1 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 1-17. |
| Keyword | จารึกเทวานีกะ, จารึกวัดหลวงเก่า, กาวยะ, คุณค่าทางวรรณศิลป์ |
| URL Website | https://so02.tci-thaijo.org/index.php/WIPIT |
| Website title | วิพิธพัฒนศิลป์ |
| ISSN | E-ISSN: 2730-3640 |
| Abstract | บทความนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาจารึกเทวานีกะ (หรือจารึกวัดหลวงเก่า) ที่พบ ณ วัดหลวงเก่า บริเวณเมืองโบราณ ใกล้ปราสาทวัดพู แขวงจำปาศักดิ์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยใช้แนวคิดเรื่องกาวยะของวรรณคดีสันสกฤตเป็นเครื่องมือ ผลการศึกษาพบว่า จารึกเทวานีกะเป็นจารึกภาษาสันสกฤตที่ประพันธ์เป็นร้อยแก้วผสมร้อยกรอง เรียกได้ว่าเป็น “กาวยะประเภทจัมปู” มีลีลาการประพันธ์ตามแบบกาวยะของอินเดีย อุดมไปด้วยความงามแห่งวรรณศิลป์ และมีการอ้างถึงมหาภารตะ แสดงให้เห็นว่าภาษาสันสกฤตที่เข้ามาพร้อมกับอารยธรรมอินเดียในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ราวต้นคริสตศตวรรษที่ 5 นั้นเป็นไปอย่างเข้มข้น และความเป็นกาวยะประเภทจัมปูทำให้ตัดสินได้ว่าจารึกหลักนี้ไม่ใช่จารึกของเขมรโบราณสมัยก่อนพระนคร |