การศึกษาการเจริญเติบโตของไผ่ 6 พันธุ์
รหัสดีโอไอ
Creator ธัญพิสิษฐ์ พวงจิก
Title การศึกษาการเจริญเติบโตของไผ่ 6 พันธุ์
Contributor พรชัย หาระโคตร, คนางค์ หิรัญยัษฐิติ
Publisher Thammasat University
Publication Year 2559
Journal Title Thai Journal of Science and Technology
Journal Vol. 5
Journal No. 3
Page no. 256-264
Keyword ไผ่, พันธุ์ไผ่, การเจริญเติบโต
URL Website https://www.tci-thaijo.org
ISSN 2286-7333
Abstract การเจริญเติบโตของไผ่ 6 พันธุ์ ที่ปลูก ณ ภาควิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต จังหวัดปทุมธานี ได้แก่ ไผ่มันหมู [Dendrocalamus copelandii (Gamble ex Brandis) N.H. Xia & C.M.A. Stapleton] ไผ่บงใหญ่ [D. brandisii (Munro) Kurz] ไผ่ไจแอนท์ (D. giganteus Munro) ไผ่ซางนวล (D. membranceus Munro) ไผ่แม่ตะวอ (D. copelandii) และไผ่วะโซ่ว (D. copelandii) วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (CRD) โดยปลูกพันธุ์ละ 4 ซ้ำ ซ้ำละ 3 ต้น (กอ) โดยบันทึกข้อมูลระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เป็นเวลา 6 เดือน จากการศึกษาพบว่าไผ่แม่ตะวอมีความสูงเฉลี่ยมากที่สุดในเดือนพฤศจิกายน (376?3.98 เซนติเมตร) รองลงมา ได้แก่ ไผ่วะโซ่ว ไผ่ไจแอนท์ ไผ่มันหมู ไผ่ซางนวล และไผ่บงใหญ่ ตามลำดับ ความสูงของลำไผ่ในแต่ละเดือนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางพบว่าไผ่ไจแอ้นท์มีขนาดสูงสุดในเดือนพฤศจิกายน คือ 2.75 เซนติเมตร และรองลงมา ได้แก่ ไผ่วะโซ่ว ไผ่แม่ตะวอ ไผ่มันหมู ไผ่บงใหญ่ และไผ่ซางนวล ซึ่งไผ่ไจแอ้นท์และไผ่แม่ตะวอในแต่ละเดือนไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ จำนวนหน่อใหม่เฉลี่ยต่อกอพบว่าไผ่ซางนวลมีจำนวนหน่อใหม่สูงสุด คือ 2.91 หน่อ รองลงมา ได้แก่ ไผ่มันหมู ไผ่แม่ตะวอ ไผ่บงใหญ่ ไผ่ไจแอ้นท์ และไผ่วะโซ่ว ตามลำดับ ซึ่งไผ่ซางนวลมีจำนวนหน่อในแต่ละเดือนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Thai Journal of Science and Technology

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ