|
ประสิทธิผลของการใช้การแพทย์ทางไกลเพื่อควบคุมระดับความดันโลหิต สำหรับผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ในเรือนจำจังหวัดระนอง |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | สุกัญญา มหาโชคลาภ |
| Title | ประสิทธิผลของการใช้การแพทย์ทางไกลเพื่อควบคุมระดับความดันโลหิต สำหรับผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ในเรือนจำจังหวัดระนอง |
| Publisher | โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | วารสารวิชาการแพทย์และสาธารณสุข เขตสุขภาพที่ 3 |
| Journal Vol. | 23 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 89-99 |
| Keyword | การแพทย์ทางไกล, ความดันโลหิตสูง, เรือนจำจังหวัดระนอง |
| URL Website | https://thaidj.org/index.php/smj/index |
| Website title | วารสารวิชาการแพทย์และสาธารณสุข เขตสุขภาพที่ 3 |
| ISSN | ISSN 2774-0579 (Online), ISSN 2821-9201 (Print) |
| Abstract | วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบผลของการควบคุมความดันโลหิต การเปลี่ยนแปลงของยาที่ใช้รักษา ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ระยะเวลารอคอย และความพึงพอใจของผู้รับบริการ ระหว่างผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ของเรือนจำจังหวัดระนอง ที่ได้รับการดูแลรักษาด้วยการแพทย์ทางไกลกับการดูแลรักษาด้วยวิธีปกติวิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) แบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง (Two-group pretest-posttest design) กลุ่มตัวอย่างคือผู้ต้องขังในเรือนจำจังหวัดระนอง ที่เป็นความดันโลหิตสูงและขึ้นทะเบียนรับการรักษากับโรงพยาบาลระนอง จำนวน 70 คน เป็นกลุ่มที่ใช้ระบบการแพทย์ทางไกล (Telemedicine) จำนวน 35 คน และกลุ่มที่ได้รับการดูแลรักษาด้วยวิธีปกติ จำนวน 35 คน สุ่มตัวอย่างในแต่ละกลุ่มด้วยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) ด้วยการสุ่มจากบัญชีรายชื่อด้วยคอมพิวเตอร์ ใช้ระยะเวลาในการศึกษา 6 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลด้วย Paired t-test, Independent t-test และFisher-exact test ผลการศึกษา: ภายหลังการทดลองพบว่าผู้ป่วยกลุ่มที่ใช้การแพทย์ทางไกลมีระดับความดัน ตัวบนและตัวล่าง แตกต่างจากกลุ่มที่ใช้วิธีปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (p-value = 0.03, 0.04) ผลการควบคุมระดับความดันโลหิตภายหลังการรักษา พบว่ากลุ่มการแพทย์ทางไกลมีสัดส่วนของผู้สามารถควบคุมระดับความดันโลหิตได้มากกว่ากลุ่มวิธีปกติ (ร้อยละ 80.0 และร้อยละ 74.3) แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างสองกลุ่ม (p-value = 0.78) กลุ่มที่ใช้การแพทย์ทางไกลมีการเปลี่ยนแปลงของยาที่ใช้รักษาและค่าใช้จ่ายในการรักษาไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจากกลุ่มที่ใช้วิธีปกติ (p-value = 0.28 และ 0.19) มีระยะเวลารอคอยแตกต่างจากกลุ่มที่ใช้วิธีปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (p-value <0.01) และความพึงพอใจต่อบริการไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากกลุ่มที่ใช้วิธีปกติ (p-value > 0.05)สรุป: การรักษาผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงโดยใช้การแพทย์ทางไกลมีผลลัพธ์ไม่แตกต่างจากวิธีปกติ แต่ช่วยลดระยะเวลารอคอยในการรับบริการ สอดคล้องกับงานวิจัยทั้งในและต่างประเทศ ดังนั้นจึงสามารถนำมาเป็นเครื่องมือเสริมของระบบการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังในระดับปฐมภูมิร่วมกับระบบบริการที่มีอยู่เดิม โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีความจำกัด ไม่สะดวกในการเข้าถึงบริการ เช่น ในเรือนจำคำสำคัญ: การแพทย์ทางไกล, ความดันโลหิตสูง, เรือนจำจังหวัดระนอง |
