บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษามาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการจัดเก็บเงินสมทบเนื่องจากกองทุนประกันสังคมประสบปัญหาเกี่ยวกับการจัดเก็บเงินสมทบได้ไม่ครบถ้วน ทั้งที่กฎหมายได้กำหนดให้นายจ้างที่มีลูกจ้างตั้งแต่ 1 คนขึ้นทะเบียนประกันสังคมและนำส่งเงินสมทบเพื่อรวบรวมไว้เป็นทุนสำหรับใช้จ่ายตามเจตนารมณ์ของการจัดตั้งกองทุน

จากการศึกษาพบว่า การจัดเก็บเงินสมทบจากนายจ้างตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 พบว่านายจ้างไม่ชำระเงินสมทบตามกำหนด โดยยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายที่สามารถบังคับนายจ้าง ให้นำ
ส่งเงินสมทบตามกำหนดเวลาที่มีอยู่มีความล่าช้า และยังไม่สามารถทำให้จัดเก็บเงินสมทบได้อย่างครบถ้วน อันก่อให้เกิดการค้างชำระเงินสมทบเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขาดมาตรการทางกฎหมายในการดำเนินคดีอาญาแก่นายจ้างกรณีที่มีการหักเงินค่าจ้างของลูกจ้างแล้วไม่นำส่งเงินสมทบ และการที่นายจ้างแจ้งข้อมูลไม่ตรงกับความเป็นจริงเป็นความผิดที่ให้เจ้าพนักงานสามารถใช้ดุลยพินิจเปรียบเทียบปรับ อันที่จะก่อให้เกิดปัญหาที่ไม่อาจดำเนินการให้บรรลุเจตนารมณ์ของกฎหมายได้ รวมทั้งการที่กฎหมายไม่มีการกำหนดอายุความ
ในการติดตามเกี่ยวกับการค้างชำระเงินสมทบ และเงินเพิ่มตามกฎหมายที่มีการนำเอากฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาเทียบเคียงในการบังคับชำระหนี้นายจ้าง นอกจากนั้นยังพบว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายยังไม่สามารถจัดเก็บเงินสมทบได้ตามวัตถุประสงค์

จากการศึกษาขอเสนอแนะว่าเห็นควรมีมาตรการให้มีการวางเงินประกันตั้งแต่มีการขึ้นทะเบียน เพิ่มบทลงโทษนายจ้างที่มีการหักเงินสมทบแต่ไม่นำส่งให้มีความรับผิดทางอาญา และกรณีที่นายจ้างมีการแจ้งข้อมูลที่ไม่ตรงกับข้อมูลอันเป็นจริง ไม่ให้อำนาจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ใช้ดุลยพินิจเปรียบเทียบปรับแต่ให้มีการส่งคำฟ้องต่อพนักงานอัยการเพื่อดำเนินคดีอาญาต่อศาล พร้อมทั้งให้นายจ้างรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในการละเว้น ตลอดจนไม่ให้นำกฎหมายเกี่ยวกับอายุความมาบังคับใช้ในกฎหมายฉบับนี้

คำสำคัญ : จัดเก็บ, เงินสมทบ, กองทุน

Abstract

This thesis aims to study about the legal measures on collection of contribution due to the fact that Social Security Fund had problems on incomplete collection of contribution even the law requires that any employer having an employee or more, must register social security and must pay contribution for social security to be collected as fund for expenditure according to the purpose of the fund establishing.

From the study, it was found that collection of contribution from employers, according to the Social Security Act, B.E. 2533 (1990); employers did not pay contribution according to the determination. There was no legal measure which can force employers to contribute the amount of money at the prescribed time so contribution was in delay. Collection of contribution could not be made in its entirety. This caused the contribution to be unpaid increasingly and continuously. There was lack of legal measure to have criminal proceeding against employer in case employer deduct wages of employees but did not remit the contribution and in case employer informs about information that did not match the actual data. This was the wrongful act that the authority could use discretion to compare and get fine. This caused problems as it could not achieve the intention of the law; and the law did not prescribe the prescription period for following up any unpaid contributions and surcharge according to the law. There was comparison of Civil and Commercial Law for enforcement for employers to pay the debt. Furthermore,
it was found that provisions of the law cannot collect contribution money as per the purpose.

From the study, there are recommendations that it is suitable to have measures to place guarantee amount since registration and there is increasing of penalties for employers who deduct contribution but
do not remit the contribution. Such employers shall have criminal liability and incase such employers inform about information that does not match the actual data, officers will not be given with power to use discretion in comparing and getting fine but the indictment shall be sent to the prosecutors for criminal prosecution to the court and the employer shall be liable for compensation in ignoring to remit the contribution. The law about prescription period will not be enforced in this law.

Keywords : Collection, Contribution, Fund