|
การระงับข้อพิพาททางทะเลไทยเมียนมาภายใต้กลไกระงับข้อพิพาทของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982: บทเรียนจากคดีทะเลจีนใต้Thai-Myanmar Maritime Dispute Settlement under the Dispute Settlement Mechanism of the 1982 United Nations Convention on the |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ยศพนธ์ นิติรุจิโรจน์ |
| Title | การระงับข้อพิพาททางทะเลไทยเมียนมาภายใต้กลไกระงับข้อพิพาทของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982: บทเรียนจากคดีทะเลจีนใต้Thai-Myanmar Maritime Dispute Settlement under the Dispute Settlement Mechanism of the 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea: Lesson from the South China Sea Case |
| Contributor | พิมลกร แปงฟู |
| Publisher | คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร |
| Publication Year | 2564 |
| Journal Title | วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร |
| Journal Vol. | 14 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 131-160 |
| Keyword | ข้อพิพาททางทะเลไทย-เมียนมา, อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล,การระงับข้อพิพาท, คดีทะเลจีนใต้, Thai-Myanmar maritime dispute, The United Nations Convention on the Law of the Sea, dispute settlement, the South China Sea Case. |
| URL Website | https://www.tci-thaijo.org/index.php/lawnujournal/index |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawnujournal/article/view/247375 |
| ISSN | 1906425X (Print), 24653829(Online) |
| Abstract | ประเทศไทยมีปัญหาพิพาททางทะเลกับประเทศเมียนมาตั้งแต่บริเวณปากแม่น้ำปากจั่นจนถึงเกาะสุรินทร์ในทะเลอันดามัน ข้อพิพาทดังกล่าวประกอบด้วยปัญหาการแย่งชิงอำนาจอธิปไตยเหนือเกาะหลาม-คัน-ขี้นกและปัญหาการกำหนดขอบเขตของเขตแดนทางทะเล ซึ่งมีลักษณะที่มีความคล้ายคลึงกับกรณีพิพาททะเลจีนใต้ระหว่างประเทศฟิลิปปินส์และประเทศจีน ซึ่งในปี ค.ศ. 2016 ศาลอนุญาโตตุลาการที่จัดตั้งขึ้นตามความในภาคผนวก 7 แห่งอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 (ศาลอนุญาโตตุลาการ ฯ) ได้มีคำวินิจฉัยชี้ขาดให้ฟิลิปปินส์ชนะคดี ดังนั้น กรณีสงสัยว่าหากจะนำกลไกระงับข้อพิพาทตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 (อนุสัญญากฎหมายทะเล) มาปรับใช้เพื่อแก้ปัญหากรณีพิพาททางทะเลไทยเมียนมาได้หรือไม่ อย่างไร จากการศึกษาพบว่ากลไกระงับข้อพิพาทภายใต้อนุสัญญากฎหมายทะเลประกอบด้วย สองส่วน ได้แก่ การระงับข้อพิพาทภาคสมัครใจและการระงับข้อพิพาทภาคบังคับ การระงับข้อพิพาทภาคสมัครใจนั้นสามารถบังคับใช้กับกรณีพิพาททางทะเลไทยเมียนมาได้ทุกเรื่องแม้จะไม่เป็นข้อพิพาทเกี่ยวด้วยการตีความและปรับใช้อนุสัญญากฎหมายทะเลก็ตาม แต่ทั้งนี้การใช้วิธีการดังกล่าวขึ้นอยู่กับความยินยอมของประเทศคู่พิพาทเป็นพื้นฐาน ส่วนการนำกระบวนการระงับข้อพิพาทภาคบังคับมาปรับใช้กับปัญหาข้อพิพาททางทะเลไทยเมียนมานั้น พบว่าอาจนำมาใช้แก้ปัญหาพิพาทได้ในบางเรื่องเท่านั้นและไม่มีประโยชน์มากนัก เนื่องจากข้อขัดแย้งของสองประเทศก็จะยังคงมีอยู่ต่อไป ด้วยเหตุดังกล่าว การเจรจายังคงเป็นวิธีที่เหมาะที่สุดเนื่องจากทั้งสองประเทศมีประสบการณ์และความคุ้นเคยในการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีดังกล่าวThailand and Myanmar are involved in the maritime dispute from the river mouth of the Pakchan River to the Surin Island in the Andaman Sea. The dispute includes the territorial dispute over the Lham-Khan-Khi Nok Islands and the maritime boundary dispute, which is similar to the South China Sea dispute between the Philippines and China that in 2016 the Arbitral Tribunal constituted in accordance with Annex 7 of the 1982 United Nations on the Law of the Sea (the Arbitral Tribunal) ruled in favor to the Philippines. It is worthwhile to study that whether or not the Thai-Myanmar maritime dispute will be settled by the dispute settlement mechanism of the 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea (the LOSC). The study explores that the dispute settlement mechanism under the LOSC comprises traditional consent-based procedure and mandatory procedure. The first procedure may apply to all disputes not only the dispute concerning interpretation or application of the LOSC but it relies on the consents of the both countries. On the other hand, Thailand or Myanmar may initiate the compulsory procedure for merely some issues. However, the application of compulsory is not worth. Accordingly, the negotiation should be the best approaches which the both countries are familiar with and full of experiences. |
