ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม: กรณีศึกษาการทำเหมืองแร่ทองคำในพื้นที่ติดต่อกันของจังหวัดพิจิตร เพชรบูรณ์ และอำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
รหัสดีโอไอ
Creator จิรประภา มากลิ่น
Title ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม: กรณีศึกษาการทำเหมืองแร่ทองคำในพื้นที่ติดต่อกันของจังหวัดพิจิตร เพชรบูรณ์ และอำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
Publisher คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
Publication Year 2564
Journal Title วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
Journal Vol. 14
Journal No. 2
Page no. 191-222
Keyword พระราชบัญญัติแร่, การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, เหมืองแร่ทองคำ
URL Website https://www.tci-thaijo.org/index.php/lawnujournal/index
Website title https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawnujournal/article/view/254365
ISSN 1906425X (Print), 24653829(Online)
Abstract บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในกรณีการทำเหมืองแร่ทองคำในพื้นที่ติดต่อกันของจังหวัดพิจิตร เพชรบูรณ์ และอำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก จากการศึกษาพบว่าพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2560 มีบทบัญญัติที่ไม่สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 เนื่องจากกฎหมายรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันบัญญัติให้มีการพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน อย่างไรก็ดี การอนุญาตให้ทำเหมืองแร่ภายใต้พระราชบัญญัติแร่ฉบับนี้ มีการใช้พื้นที่จำนวนมากและก่อให้เกิดการทำลายทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ดังกล่าว อันเป็นการกระทำที่ขัดรัฐธรรมนูญ บทความวิจัยฉบับนี้ จึงมีข้อเสนอแนะ คือ (1) ควรมีการแก้ไขบทบัญญัติของพระราชบัญญัติแร่ให้สอดคล้องรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน (2) การอนุญาตให้ทำเหมืองแร่ทองคำควรจะต้องมีเงื่อนไขดังนี้ คือ การอนุญาตจะมีขึ้นได้ต่อเมื่อการทำเหมืองแร่ทองคำต้องทำโดยหน่วยงานของรัฐเองเพื่อประโยชน์สาธารณะ การทำเหมืองแร่ทองคำจะต้องไม่อยู่ในพื้นที่ที่มีความสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ และจะต้องมิใช่พื้นที่ที่มีประชาชนอาศัยอยู่มาเป็นเวลานาน
มหาวิทยาลัยนเรศวร

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ