|
ผลกระทบเชิงเศรษฐกิจต่อการยอมรับและปรับใช้เทคโนโลยีการมัดย้อมของกลุ่มคนยากจนผู้ผลิตผ้าทอมัดย้อม |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | วัลลภา พัฒนา |
| Title | ผลกระทบเชิงเศรษฐกิจต่อการยอมรับและปรับใช้เทคโนโลยีการมัดย้อมของกลุ่มคนยากจนผู้ผลิตผ้าทอมัดย้อม |
| Contributor | จุฑามาศ บุญรัศมี, กิตติศักดิ์ ชุมทอง, อารีนา อีสามะ, อรอุมา สุพัฒนกุล |
| Publisher | สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา |
| Publication Year | 2567 |
| Journal Title | วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม |
| Journal Vol. | 18 |
| Journal No. | 3 |
| Page no. | 483-500 |
| Keyword | เทคโนโลยีการมัดย้อม, กลุ่มคนยากจน, ผู้ผลิตผ้ามัดย้อม, ผลกระทบเชิงเศรษฐกิจ |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NRRU/issue/archive |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NRRU/ |
| ISSN | 3027-7505 |
| Abstract | ที่มาและวัตถุประสงค์การวิจัย: การใช้เทคโนโลยีในงานหัตถกรรมได้กลายเป็นปัจจัยสำคัญต่อการยกระดับคุณภาพชีวิตและรายได้ของกลุ่มคนยากจนผู้ผลิตผ้ามัดย้อมที่ยังขาดโอกาสในการเข้าถึงและนำมาปรับใช้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้น งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการยอมรับเทคโนโลยีและปรับใช้สำหรับกลุ่มคนยากจนผู้ผลิตผ้ามัดย้อมที่ส่งผลกระทบในเชิงเศรษฐกิจ ระเบียบวิธีวิจัย (วิธีดำเนินการวิจัย): ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กำหนดกลุ่มตัวอย่างไม่น้อยกว่าร้อยละ 30 จำนวน 130 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจงกลุ่มยากจนผู้ผลิตผ้ามัดย้อมในพื้นที่ตำบลกอตอตือร๊ะ และตำบลโกตาบารู อำเภอรามัน จังหวัดยะลา โดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.949 ในการเก็บรวบรวมข้อมูลการลงพื้นที่สำรวจความคิดเห็นเป็นรายบุคคลและประเมินผลกระทบเชิงเศรษฐกิจ สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้สถิติเชิงพรรณนาหาจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานทำการเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย ด้วยการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว กรณีแตกต่างใช้วิธีทดสอบค่าเฉลี่ยรายคู่ ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างคนยากจนผู้ผลิตผ้ามัดย้อม ยอมรับและปรับใช้เทคโนโลยีการมัดย้อม อยู่ในระดับมาก (Mean=4.07, S.D.=0.95) โดยมีช่วงอายุในการยอมรับและปรับใช้เทคโนโนโลยีการมัดย้อมแตกต่างกัน 3 ด้าน คือ ประโยชน์ที่ได้รับเพิ่มขึ้น (p=0.027) ความเข้ากันได้ (p=0.036) และความสลับซับซ้อน (p=0.047) คือ ช่วงอายุ 20-35 แตกต่างกับช่วงอายุ 36-60 ปี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และผลกระทบเชิงเศรษฐกิจทางรายได้เพิ่มขึ้น 917 บาทต่อเดือนต่อครัวเรือน คิดเป็นร้อยละ 44 อภิปรายผล: เทคโนโลยีการมัดย้อมที่นำมาใช้ในกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์ผ้ามัดย้อมได้รับการยอมรับและปรับใช้อย่างเหมาะสม มีความสอดคล้องกับคุณลักษณะการสังเกตเห็นผลได้จริง ซึ่งช่วยสร้างรายได้ให้กับกลุ่มคนยากจนที่ผลิตผ้ามัดย้อมในพื้นที่ เป็นการสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อการเพิ่มคุณค่าและเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขันในการตลาดอย่างมีประสิทธิภาพ ข้อเสนอแนะ: การพัฒนาต่อยอดโดยการนำองค์ความรู้ เทคโนโลยี และกระบวนการผลิตจากการวิจัยครั้งนี้ ไปสู่การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือกับผู้ผลิตผ้ามัดย้อมระดับพื้นที่ ขยายผลไปสู่ระดับอำเภอ จังหวัด ประเทศ และสู่สากล เพื่อเพิ่มโอกาสในการขยายฐานการผลิตและลูกค้าในตลาดการแข่งขันอย่างต่อเนื่อง |
