|
การเสริมต่อการเรียนรู้: เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21 |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ปิยดา จิงวังสะ |
| Title | การเสริมต่อการเรียนรู้: เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21 |
| Contributor | ศุภธิดา ดำชู, ณัชญ์ศมน จิรังวรพจน์ |
| Publisher | งานวารสาร มหาวิทยาลัยนครพนม |
| Publication Year | 2567 |
| Journal Title | วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม |
| Journal Vol. | 14 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 363-372 |
| Keyword | การเสริมต่อการเรียนรู้, พื้นที่รอยต่อพัฒนาการ, การเรียนภาษาอังกฤษ, ห้องเรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ, การศึกษาในศตวรรษที่ 21 |
| URL Website | https://so03.tci-thaijo.org/index.php/npuj |
| Website title | เว็บไซต์ระบบฐานข้อมูลวารสารอิเล็กทรอนิกส์กลางของประเทศไทย |
| ISSN | 2651-2459 |
| Abstract | ในศตวรรษที่ 21 ความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในสิบสมรรถนะหลักสำหรับผู้เรียนชาวไทย วิธีการสอนที่สามารถผลักดันให้ผู้เรียนบรรลุสมรรถนะดังกล่าวได้ จะต้องส่งเสริมผู้เรียนทั้งในด้านความรู้และด้านอารมณ์ บทความนี้เสนอการใช้เทคนิคนั่งร้าน (Scaffolding) หรือการเสริมต่อการเรียนรู้ ซึ่งเป็นเทคนิคที่ช่วยสร้างสภาพแวดล้อม แห่งการเรียนรู้ ผ่านการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมในพื้นที่รอยต่อพัฒนาการ โดยใช้ภาษาเป้าหมายเป็นภาษาในการสื่อสารและทำกิจกรรมร่วมกัน การเสริมต่อการเรียนรู้ทางด้านความรู้ความเข้าใจ (Cognitive Scaffolding) จะกล่าวถึงการทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยความสะดวกของผู้สอน โดยการจัดสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ให้เหมาะสมต่อการเรียนรู้ เป็นการใช้กลวิธีการสอน เทคนิค และสื่อที่สอดคล้องกับความสามารถทางภาษาของผู้เรียนการสนับสนุนการเสริมต่อการเรียนรู้ทางอารมณ์ (Emotional Scaffolding) เป็นการกระตุ้นบรรยากาศการเรียนรู้เชิงบวก เน้นสร้างความรู้สึกและทัศนคติที่ดี เมื่อผู้เรียนเกิดความ ก้าวหน้าในการเรียน การสนับสนุนเหล่านี้จะลดระดับลงตามลำดับ เป็นการเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ฝึกทำงานที่ท้าทายอย่างค่อยเป็นค่อยไป จนไปสู่ความสามารถในการทำงานได้เองอย่างอิสระ เทคนิคการเสริมต่อการเสริมต่อการเรียนรู้นี้อิงลักษณะการเรียนรู้ตามกระบวนการธรรมชาติของมนุษย์ จึงมีความยืดหยุ่นสูง สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับแนวคิดการสอนที่มีให้เลือกอย่างหลากหลายในปัจจุบัน |
