|
การปรับปรุงบทบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการฟ้องหย่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | กมลนัยน์ ชลประทิน |
| Title | การปรับปรุงบทบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการฟ้องหย่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ |
| Publisher | สำนักวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง |
| Journal Vol. | 9 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 196-231 |
| Keyword | กฎหมายครอบครัว, คู่สมรส, เหตุฟ้องหย่า, การสิ้นสุดการสมรส |
| URL Website | https://so08.tci-thaijo.org/index.php/MFULJ/ |
| Website title | วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง |
| ISSN | 2774-020X |
| Abstract | ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1516 ได้กำหนดเหตุฟ้องหย่าไว้ถึง 12 เหตุ แต่การฟ้องหย่ามิได้สำเร็จโดยง่าย เพราะการบังคับใช้กฎหมายมีข้อจำกัดทั้งองค์ประกอบของกฎหมายและการใช้ดุลพินิจของศาลที่มีอิทธิพลต่อการบังคับใช้กฎหมายอย่างมาก แม้มีพฤติการณ์อย่างใดอย่างหนึ่งอันเป็นเหตุฟ้องหย่าตามมาตรา 1516 เกิดขึ้น ก็มิได้หมายความว่าศาลจะพิพากษาให้หย่าเสมอไป โดยศาลจะนำพฤติการณ์แวดล้อมของคู่สมรสที่มีความเป็นอัตวิสัยมาพิจารณาประกอบกับเหตุฟ้องหย่า ประกอบกับแนวคิดในการรักษาสถาบันครอบครัวทำให้ดุลพินิจของศาลมีอิทธิพลต่อคำพิพากษาในคดีฟ้องหย่าอย่างมาก เพราะหากศาลมีดุลพินิจว่าไม่มีเหตุอันสมควรให้หย่า ศาลจะมีคำสั่งยกฟ้อง ทำให้คู่สมรสต้องกลับไปอยู่กินด้วยกันฉันคู่สมรสทั้งที่ไม่ประสงค์จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอีกต่อไป ดังนั้น แม้ว่ามาตรา 1516 จะได้บัญญัติถึงเหตุฟ้องหย่าไว้หลายกรณี แต่การบังคับใช้ในแต่ละอนุมาตราจำเป็นที่จะต้องอาศัยการตีความและศาลไม่มีแนวปฏิบัติในการตีความให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน การใช้ดุลพินิจในการวินิจฉัยคดีที่มีความแตกต่างหลายหลาก ปรากฏให้เห็นในคำพิพากษาศาลฎีกาถึงความสับสนในการบังคับใช้กฎหมายครอบครัวในส่วนของการฟ้องหย่าผู้วิจัยจึงเห็นควรแก้ไขปรับปรุงเหตุฟ้องหย่าตามบทบัญญัติมาตรา 1516 บางอนุมาตรา เพื่อให้บทบัญญัติกฎหมายเกิดความยืดหยุ่นและเอื้อต่อการใช้ดุลพินิจของศาลในการปรับใช้ให้เหมาะสมกับอัตวิสัยในแต่ละกรณี โดยสอดคล้องกับบริบทของสังคมปัจจุบันและเป็นธรรมต่อคู่สมรสฝ่ายที่ได้รับความเสียหาย ตลอดจนกระบวนการติดตามภายหลังคำพิพากษา นอกจากนี้ ผู้วิจัยได้เสนอแนวปฏิบัติของศาลในการใช้ดุลพินิจบางอนุมาตรา เพื่อให้เกิดมาตรฐานในการพิจารณาคดีและไม่ลักลั่น |
