|
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3824/2562 (ความผิดฐานพยายามกระทำชำเราเด็กกับความผิดฐานกระทำอนาจารเด็กสำเร็จ) |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ปิ่นหยก ศาสน์ประดิษฐ์ |
| Title | คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3824/2562 (ความผิดฐานพยายามกระทำชำเราเด็กกับความผิดฐานกระทำอนาจารเด็กสำเร็จ) |
| Publisher | สำนักวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง |
| Publication Year | 2564 |
| Journal Title | วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง |
| Journal Vol. | 4 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 85-98 |
| Keyword | พยายาม, การกระทำชำเรา, การกระทำอนาจาร, หลักความใกล้ชิดต่อผล |
| URL Website | https://so08.tci-thaijo.org/index.php/MFULJ/ |
| Website title | วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง |
| ISSN | 2774-020X |
| Abstract | ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3824/2562 ผู้เสียหายเป็นเด็กอายุไม่เกินสิบสามปี ถูกจำเลยใช้แรงกายบังคับฉุดกระชากลากตัวผู้เสียหายเข้าไปในห้องน้ำ โดยจำเลยถอดกางเกงของตนและผู้เสียหายออก และใช้อวัยวะเพศของตนถูกับภายนอกอวัยวะเพศของผู้เสียหาย ซึ่งจำเลยมีโอกาสที่จะสอดใส่อวัยวะเพศในขณะนั้นได้ แต่เพราะเกรงกลัวว่ามารดาของผู้เสียหายจะสงสัย จึงไม่กระทำให้สำเร็จศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีความผิดฐานกระทำอนาจารเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีโดยการใช้กำลังประทุษร้าย แต่ศาลฎีกากลับพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามกระทำชำเราเด็กอายุไม่เกินสิบสามปี เช่นนี้ จึงทำให้เกิดประเด็นปัญหาที่น่าสนใจว่า ศาลฎีกาในคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ใช้หลักเกณฑ์ใดเป็นจุดแบ่งแยกระหว่างการพยายามกระทำชำเรากับการกระทำอนาจารสำเร็จ |
