|
การพัฒนาแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องแบบบูสติ้งเพื่อจำแนกโรคเบาหวานขึ้นจอประสาทตาโดยใช้คุณสมบัติซีมเล็ตเวฟเลตส์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ชัชวาลย์ ศรีมนตรี |
| Title | การพัฒนาแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องแบบบูสติ้งเพื่อจำแนกโรคเบาหวานขึ้นจอประสาทตาโดยใช้คุณสมบัติซีมเล็ตเวฟเลตส์ |
| Contributor | ธนรัฐ โชติพันธ์ |
| Publisher | สถาบันวิจัยและพัฒนา |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | วารสารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ |
| Journal Vol. | 5 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 44-60 |
| Keyword | โรคเบาหวานขึ้นจอประสาทตา, การเรียนรู้ของเครื่อง, บูสติ้ง, ซีมเล็ต |
| URL Website | https://li01.tci-thaijo.org/index.php/sci_01/article/view/270174 |
| Website title | วารสารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ |
| ISSN | 2821-9406 (Online) |
| Abstract | งานวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและวัดประสิทธิภาพแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องแบบบูสติ้ง 2) เพื่อจำแนกภาพถ่ายจอประสาทตาซึ่งมีภาวะโรคเบาหวานขึ้นจอประสาทตา ร่วมกับการสกัดคุณสมบัติเวฟเลตส์ ทรานส์ฟอร์มประเภทซีมเล็ตจำนวน 10 ซับแบนด์ โดยแต่ละซับแบนด์แสดงข้อมูลเชิงสถิติได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน พลังงาน เอนโทรปี ความเบ้ และความโด่งทำให้ได้คุณลักษณะซีมเล็ตรวมทั้งสิ้น 60 คุณลักษณะซึ่งถูกนำไปประมวลผลร่วมกับแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องแบบบูสติ้งจำนวน 3 แบบจำลองได้แก่ เอ็กตรีมกราเดียนบูสต์ ไลต์จีบีเอ็ม และแคทบูสต์ โดยงานวิจัยนี้มีการประเมินประสิทธิภาพของแบบจำลองด้วย วิธีการ 10-Fold Cross Validation และตารางเมตริกซ์ความสับสน เพื่อคำนวณหาค่าความแม่นยำ ค่าความไว ค่าความจำเพาะ และประสิทธิภาพโดยรวมของระบบ เพื่อคัดเลือกแบบจำลองที่เหมาะสมที่สุดในการจำแนก ทั้งนี้จากการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของแบบจำลองพบว่าแบบจำลองไลต์จีบีเอ็มให้ผลลัพธ์สูงสุดในเกือบทุกตัวชี้วัด โดยมีความแม่นยำร้อยละ 94.47 ความไวร้อยละ 95.24 ความจำเพาะร้อยละ 93.69 และค่าประสิทธิภาพโดยรวมของระบบร้อยละ 94.56 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการประยุกต์ใช้เวฟเลตส์ทรานส์ฟอร์มประเภทซีมเล็ตร่วมกับแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องแบบบูสติ้งสามารถเป็นทางเลือกในการวินิจฉัย โรคเบาหวานขึ้นจอประสาทตา |
