|
การวิเคราะห์โครงสร้างพื้นฐานและแนวทางส่งเสริมการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์สู่ความยั่งยืน:กรณีศึกษาพื้นที่รอบสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานคร |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | กิตติศักดิ์ อุตส่าห์การ |
| Title | การวิเคราะห์โครงสร้างพื้นฐานและแนวทางส่งเสริมการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์สู่ความยั่งยืน:กรณีศึกษาพื้นที่รอบสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานคร |
| Contributor | ธีรพล วินิจวัฒนโกมล |
| Publisher | คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี |
| Publication Year | 2568 |
| Journal Title | วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน |
| Journal Vol. | 8 |
| Journal No. | 3 |
| Page no. | 27-42 |
| Keyword | การขนส่งที่ยั่งยืน, โครงสร้างพื้นฐานการขนส่ง, การขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์ |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JRBGS |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JRBGS |
| ISSN | 2822-0463 |
| Abstract | บทนำ:การขนส่งที่ยั่งยืนมีบทบาทสำคัญในการลดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม ส่งเสริมความเท่าเทียม และคุณภาพชีวิต งานวิจัยที่ผ่านมาเน้นว่าความสำเร็จของการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์ต้องมาจากการบูรณาการมาตรการหลายด้าน ทั้งโครงสร้างพื้นฐานที่ปลอดภัย การรณรงค์ และการบังคับใช้กฎหมายในบริบทของประเทศไทยยังมีปัญหาการพึ่งพารถยนต์ส่วนบุคคลและโครงสร้างพื้นฐานการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์ที่ไม่เพียงพอ จึงจำเป็นต้องมีการศึกษาและวิเคราะห์สภาพโครงสร้างพื้นฐานและแนวทางส่งเสริมการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์ เพื่อพัฒนาแนวทางส่งเสริมการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์อย่างยั่งยืนต่อไป วัตถุประสงค์ของการวิจัย: 1) เพื่อวิเคราะห์สภาพโครงสร้างพื้นฐานที่เอื้อต่อการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์ และ 2) เพื่อเสนอแนะแนวทางเชิงบูรณาการในการส่งเสริมการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์เพื่อการขนส่งที่ยั่งยืน ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิจัยเอกสารจากข้อมูลปฐมภูมิและข้อมูลทุติยภูมิ อาทิ หนังสือตำรา บทความ วิชาการ หรืองานวิจัย สำรวจภาคสนาม การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ เป็นต้น ผลการวิจัย: สภาพโครงสร้างพื้นฐานที่เอื้อต่อการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์ พบว่า พื้นที่ศึกษามีศักยภาพเชิงทำเลในการเชื่อมต่อกับแหล่งกิจกรรมและระบบขนส่งสาธารณะ และแนวทางส่งเสริมการขนส่งที่ไม่ใช้ยานยนต์เพื่อการขนส่งที่ยั่งยืนที่มีความเหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย คือ การใช้จักรยาน และการเดินเท้า สรุป: แนวทางเพื่อการขนส่งที่ยั่งยืนต้องอาศัยการบูรณาการนโยบายที่ชัดเจน การมีส่วนร่วมของชุมชนพร้อมแรงจูงใจ การเข้าถึงข้อมูลเส้นทาง โครงสร้างพื้นฐาน และการบังคับใช้กฎหมายควบคู่กันอย่างเป็นระบบ |
